Als ik mij goed herinner, ben ik in 1991 begonnen met het maken van Luister-wijzers: een samenvatting van de preek+verwerkingsmateriaal. In die jaren typte ik alles op m’n gele tiepmasjientje. Typefouten werden gecorrigeerd met Tipp-Ex, aanvankelijk witte vloeistof, later zo’n wit papiertje.  In Carambeí, het dorp in Brazilië waar we toen woonden, waren kopieermachines op de vingers van 1 hand te tellen. Gelukkig kon ik wekelijks terecht bij Supermercado Rickli (wie hier rondsurft ziet gelijk wat de ‘aanbiedingen van de week’ zijn aan de andere kant van de wereld).
Tot op de huidige dag verbeeld ik mij dat zo’n papiertje kerkgangers richting kan wijzen bij het luisteren en ook dat ze met behulp van dit papiertje wijzer (kunnen) worden, vandaar Luister-wijzer. Zelf moet ik ’s maandags al moeite doen om me te herinneren waar ik de dag ervoor ‘ook nog maar over gepreekt heb’ en zou dat bij kerkgangers echt heel anders zijn? Goed, de heilige Geest zal gelukkig Zijn werk wel doen, maar het is toch niet verkeerd om het gehoorde nog eens te overdenken, persoonlijk of samen met anderen. Vandaar dat naast een preeksamenvatting ook vragen, opdrachtjes, enzovoort, vermeld staan.  Wil je weten hoe de Luister-wijzer er momenteel uitziet? Je kunt em hier vinden!
Wie beter luistert zonder geschreven tekst of niet aan de preek herinnerd wil worden, kan het papiertje natuurlijk thuis gebruiken als kladpapier of, nog beter, bij het oud papier leggen, voor de zending! In Brazilië ofzo…