Ik verlang naar een wereld waar vrouwen gewoon ’s avonds in de regen kunnen fietsen omdat ze dat leuk vinden, las ik zondag op Facebook. Een recht-uit-het-hart reactie op de vermissing van de 25-jarige Anne Faber. Al ruim 10 dagen geleden ging zij in de buurt van Utrecht fietsen en bij het vallen van de avond braken wolken van het vele water.  Familie en vrienden keken daar niet gek van op: Dat deed ze graag, ze ging veel vaker fietsen, weer of geen weer! Deze keer kwam ze niet terug…
Zondag was min of meer een zon-dag, na een zaterdag waarop het bijna zonder ophouden regende. Ook vandaag, maandag, is het niet droog. Terwijl op dat hele kleine stukje aarde opnieuw familie, vrienden, agenten, militairen en – wat geweldig! – vele vrijwilligers door tuinen en bossen zwoegen en boomtakken hen lijken te willen tegenhouden, huilt de hemel. Maar zij zullen doorgaan, op hoop van zegen.