In het allerlaatste hoofdstuk van de Bijbel, boek van God en mensen, lezen we dat mensen ‘als koningen (en koninginnen) zullen heersen tot in eeuwigheid.‘ (Openbaring22vs5) Gods nieuwe wereld, een nieuwe hemel gecombineerd met een nieuwe aarde, zal volmaakt zijn en toch zullen mensen nog steeds regeren. Weliswaar ondergeschikt aan God, maar toch…
Deze regeringsopdracht herinnert aan het allereerste hoofdstuk van de Bijbel, waar de mensheid de opdracht krijgt over de aarde te heersen, d.w.z. die te bebouwen en te bewaren, beschermen en ontwikkelen. (Genesis1vs26-29) Blijkbaar zullen wij ook in de toekomst nog nodig zijn!
Luieren op een wolk en af en toe op een harp spelen of een psalm zingen, reken daar maar niet op. Voor altijd koningen en koninginnen zijn, zou die opdracht inhouden dat er ook in de volmaakte toekomst ontwikkeling zal zijn, groei en bloei?! Dat ’t almaar mooier wordt: tof, cool, te gek, altijd maar mooier, einde-loos. Morgen mooier dan vandaag en overmorgen mooier dan morgen en ga zo maar door, tot in eeuwigheid, einde-loos?!
We zullen zien… We zullen zien!… We zullen zien!… Wij zullen zien!…