Pelgrims

‘Ineens valt regen blij over het Bakadal: Gods eigen tranen.’ (Psalm 84:6-8)

Auteur: admin (pagina 1 van 2)

Zondigen of niet zondigen (2)

Soms doen wij alsof iets verkeerds (‘zonde’ noemt de Bijbel dat) ons overkómt of we denken zelfs oprecht dat het zo werkt. Toch denk ik dat zondigen in de meeste gevallen een kéuze is. Hoe belangrijk onze opvoeding ook is en ons karakter, hoe moeizaam onze man of vrouw ook communiceert en hoe irritant onze puberende zoon ook kan reageren, slechts zelden overkómt zondigen je. Of je wel of niet iets verkeerds zegt of doet, is in de meeste gevallen een kéuze, een wílsbeslissing. Meestal kíezen we ervoor te zondigen. Of niet.
Zoals ene David uit ongeveer 1000 voor Christus. De geschiedenis staat in de Bijbel, in 1 Samuël 24.
Als David met zijn legertje zich verschuilt achter in een rotsspleet en koning Saul met zijn soldaten in de ingang gaat liggen slapen, zeggen Davids mannen tegen hem: Dit is je kans, snij Sauls keel door! Dan staat David voor de keus: vermoord ik Saul of niet? David ervoor niet te zondigen. Hij zegt: De HEER verhoede dat ik mijn koning, Gods gezalfde, iets zou aandoen!’ Moet je nagaan: Saul wilde niets liever dan David vermoorden… En: wat een kans! Hij kan toesteken en dan zeggen: Het mes ging erin!…
Zondig ik wel of zondig ik niet – that’s the question.
En wat zo mooi is: blijkbaar kun je tegen zonde ‘nee’ zeggen.
In de Bijbel schrijft ene Johannes in een brief aan de ene kant: Als we zeggen dat we nooit iets verkeerds doen, bedriegen we onszelf; aan de andere kant: Lieve vrienden, ik schrijf dit aan jullie om ervoor te zorgen dat jullie geen verkeerde dingen doen. (1Joh1vs8; 2vs1)  Zeg nou zelf: is dat niet heerlijk realistisch én heerlijk hoopvol?!

Zondigen of niet zondigen (1)

Het mes ging erin!, zegt de man die tijdens een steekpartij een onschuldige voorbijganger vermoordde. Hij bedoelde: niet ik ben schuldig, maar het mes.
Heroïne is overal!, zegt de verslaafde die uitlegt waarom hij telkens zijn toevlucht tot de naald neemt.
Net zoals de alcoholist die zegt: Zo’n pilsje wil gewoon gedronken worden!
Zo’n uitleg is een verontschuldiging. Én een ontkenning van persoonlijke verantwoordelijkheid. Alsof het bier de alcoholist drinkt en de heroïne de verslaafde spuit.
Mijn kop sloeg op hol!, verontschuldigt de man die zijn vrouw zwaar mishandelde zich.
En, in een iets andere situatie, zeggen man en vrouw die besloten definitief uit elkaar te gaan: Het ging gewoon niet. ‘Het’ is de relatie, die zij zich voorstellen als geheel onafhankelijk van de twee mensen die haar vormen, en die in hun verbeelding net zo’n soort invloed op hun leven heeft als de stand van de sterren. Het leven als noodlot.
Deze voorbeelden noemt Theodore Dalrymple in zijn boek Leven aan de onderkant. Het systeem dat de onderklasse in stand houdt. Dalrymple is een Britse arts, psychiater en schrijver en werkzaam in een gevangenis en een ziekenhuis in een grote achterstandswijk. Uit resultaten van zijn onderzoeken blijkt dat aan de onderkant van de Britse samenleving criminaliteit wordt goedgepraat omdat die een onontkoombaar gevolg zou zijn van armoede, discriminatie en slechts onderwijs. Er heerst een slachtoffercultuur, die verhindert dat mensen zich verantwoordelijk weten voor hun leven. Misschien is iets soortgelijks ook wel herkenbaar in ons eigen leven. – wordt vervolgd

Keek op de Week (32)

Afgelopen vrijdag mocht ik weer naar De Haven, zorg- en wooncentrum, om de weeksluiting te verzorgen. In onze Rotterdamse periode mocht ik regelmatig bij maar liefst twee ‘bejaardenhuizen’ voorgaan, Den Hoogenban in Overschie en Borgsate in Schiebroek.
Twee keer ‘mocht’, want ik ervaar het als een voorrecht! Liederen zingen (veelal gouwe ouwe, woorden in de ziel geschreven), een stukje uit de Bijbel lezen en het Onze Vader bidden (in stilte – meestal Vrijgemaakten en Christelijke Gereformeerden – of hardop – meestal gewone Gereformeerden), kopje koffie ter afsluiting. Wat mij vooral aanspreekt, weet ik niet precies…
Want ja, met dat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers in de afgelopen jaren steeg, ging het vermogen om actief een weeksluiting mee te maken omlaag. Slaperigheid slaat sneller toe, de papieren liturgie fladdert zomaar uit de gerimpelde hand, een rolstoel schiet van de rem… (Hulde aan verzorgers en vrijwilligers!)
Toch vind ik het fijn om er te zijn! ‘Heeft waarschijnlijk met je eigen leeftijd te maken!’,  zegt iemand. Dat zal inderdaad meespelen, denk ik. Toch heeft ’t ook met iets anders te maken, met heilige Geest of zo.

Fijne week!

Angst… (zondag 13-08-2017)

Waarom nodigen we niet vaker iemand uit om mee te gaan naar een kerkdienst? Daarvoor zijn wel 12 redenen te noemen. Ze zijn te lezen op de Luister-wijzer voor de zondagochtenddienst in het Corderius College in Amersfoort-Zuid (download hier). Achter de meeste, of misschien wel alle redenen, schuilt angst.  Hoe ging, Paulus, de grootste zendeling uit de geschiedenis, om met angst? Aan christenen in Korinthe (Griekenland) schreef hij: Omdat Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid: in beledigingen, nood, vervolgingen en ellende. In mijn zwakheid ben ik sterk. Zondag 10 september wordt de interkerkelijke actie Kerkproeverij gehouden. Ook wij willen dan gasten uitnodigen. Durven we dat wel?  Het is goed tijdig over onze angst na te denken. Op de Luister-wijzer die je kunt downloaden, vind je ook 6 stappen om iemand uit te nodigen (met dank aan collega Jos Douma).

de pelgrim kwam ik tegen op m’n tocht door avondland
ik vroeg hem: ‘zeg waar is de reis naar toe
je naam wordt oud – je schoenen zijn versleten
onderhand
en ben je al dat zwerven nog niet moe?

het wordt al bijna donker – de weg is lang naar huis
ik weet een bron die reizigers verkwikt
die wonderwel ontspringt daar op die heuvel
met dat kruis’
de pelgrim zag mij aan – hij keek verschrikt.

‘ik weet het’ sprak de pelgrim ‘die is er inderdaad
de oorsprong van het leven en de deugd
je wordt opnieuw geboren zegt men als je erin baadt
en krijgt een nieuwe naam een tweede jeugd’

‘kom volg mij beste pelgrim en blijf niet langer staan
je wilt toch vinden naar ‘k veronderstel
het spreekwoord zegt: wie zoekt die vindt
– ik kom er net vandaan
daarom ken ik de weg hier wonderwel’

‘het spijt me’ zei de pelgrim ‘het vinden is maar schijn
mijn wegen zijn bepaald door zon en maan
voor mij is er geen waarheid dan onderweg te zijn
en ik heb nog eeuwenlang alleen te gaan’

toen ik hem zag vertrekken die stille vreemdeling
ontvouwde zich een angstig visioen
terwijl hij langzaam verder tastte in de schemering
en zelden heb ik zo gehuild als toen

  • Rikkert Zuiderveld

Olleke Bolleke

REFO                                                      EVANGELISCH

Reformatorische                              Hemelbestormende
theologiestudie,                               waarheidsverkondiging,
oudtestamentische                         opwekkingssamenkomst,
kerkdogmatiek.                                instantgenot.

Apocalyptische                                 Simplificerende
predestinatieleer,                            amusementsmuziek,
onheilscenario’s,                               lofprijzingsliederen,
uitvaartmuziek.                                 binnenzakgod.

‘k Vind het een heerlijk boek, de dikke Rikkert!
Rikkert (Rikkert?… ja van Elly; Elly?… ja, van de Wiebelwagen) noemt ’t een grasduining, een bloemlezing van nog niet eerder uitgegeven werk. Ruim 300 pagina’s met liedteksten, plezierdichten, sprookjes, sonnetten en ollekebollekes. Ollekebolleke, wat in de vrede is een ollekebolleke?
De ollekebolleke is een versvorm, in Nederland geïntroduceerd in 1974 door, onder anderen, Drs.P. Hij noemde de dichtvorm naar het gelijknamige kinderversje omdat het metrum overeenkomt. Het kinderliedje werd gepopulariseerd in carnavalsliedjes. Drs.P deelde zijn overlijden in 2015 mee in een door hemzelf geschreven Ollekebolleke.
Wie googelt op Olleke Bolleke vindt ook peuterzalen, exclusieve kinderkleding, pannenkoekenrestaurants, een taverne, Speel-o-theek, Candy Shop, en nog veel meer.
Rikkert Zuiderveld legt uit:
“Een ollekebolleke is een puntdicht met een strakke vorm, bestaande uit twee strofen van elk vier versregels, beginnend met een aanhef, uitroep of motto. Het metrum is de dactylus, dat wil zeggen één beklemtoonde lettergreep en twee onbeklemtoonde. In de regels 4 en 8 vallen de laatste twee onbeklemtoonde lettergrepen weg. De zesde versregel dient uit één woord te bestaan waarvan de klemtoon valt op de vierde lettergreep. Dat lijkt streng en strak, maar toch is het een vrolijke versvorm om (alweer) hardop voor te dragen.”

Vraag: Kloppen de ollekebollekes REFO en EVANGELISCH, naar vorm, en vooral naar inhoud?

‘Het grootste geschenk voor ouders die iets geven aan een kind is niet het gesproken ‘dank u wel’, maar dat een kind daaraan niet eens denkt omdat het zo geniet van het speelgoed dat het kreeg. De grootste dank aan God is dat we zo opgaan in zijn goede gaven, van de zon en de bloemen, van de moeder en haar kind, dat we niet eens meer aan Hem denken. Dat denken aan Hem komt vanavond wel weer, als we ons gebed uitspreken, en zondag, als we de eucharistie vieren.’

  • Dr. Bram van de Beek

 

Boycot WK 2018?

In maart 2014 verscheen in de Volkskrant een artikel over de vraag of we het Wereldkampioenschap voetbal 2018 in Rusland (nu al) zouden moeten boycotten. Een aantal bekende Nederlanders antwoordde in de trant van: dat toernooi is pas over vier jaar; we weten niet hoe de wereld er dan uitziet; je laat voetballers toch niet de dupe worden; en ga zomaar door. Een bekende Duitser, Daniel Cohn-Bendit, in 1968 leider van de Franse studentenopstand en in 2014 voorman van de Groenen in het Europees Parlement,  dacht daar heel anders over. Het enige wat Poetin echt kan raken, zei hij, is dat we in Europa gezamenlijk zeggen: als je nu niet normaal gaat doen, blijven we weg in 2018. Want als het WK straks daadwerkelijk in Rusland wordt gehouden, is Poetin weer de keizer van de wereld.
Vlak na de vliegtuigramp met de MH17 boven Oekraïne riep ook John van ’t Schip, oud-voetballer en huidig trainer van PEC Zwolle, op tot een boycot van het WK 2018.

In de jaren die sindsdien verstreken bleek de wereldvoetbalorganisatie FIFA ongevoelig voor een eventuele boycot: zo’n actie zou geen effect hebben en het WK kan juist veel goeds brengen. De Nederlandse KNVB schoof een beslissing voor zich uit: het onderzoek naar de ramp met de MH17 moest eerst worden afgerond.
Hoewel heel belangrijk, is die vreselijke vliegtuigramp slechts één van de redenen vóór zo’n boycot.  Niet alleen christenen worden vervolgd, ook de oppositie tegen de regering krijgt geen voet aan de grond. Onlangs nog werd de advocaat Aleksej Navalny opgepakt, vlak voor een demonstratie tegen corruptie. Deze Navalny heeft trouwens een Russische vertaling van een filmpje van Arjen Lubach  over premier Dmitri Medvedev op zijn site gezet. 🙂

Boycot WK 2018? Er moet een wonder gebeuren, wil het  Nederlands voetbal 11-tal van de partij zijn in Rusland. De eerste wedstrijd die gewonnen móet worden is die tegen Frankrijk (uit), tja… Goed, als de Oranjeleeuwen, naar ik hoop, thuis blijven, kunnen we de lange zomeravonden iets anders moois gaan doen. Wat? Misschien ga ik me wel inlezen in de arbeidsomstandigheden in Qatar, waar het WK 2022 zal worden gehouden.

Keek op de Week (31)

Keek op de Week was in ons vroegere weblog (2010-2016) een min of meer vaste rubriek. We keken terug op in die week verschenen blogjes (stukjes), op een belangrijke gebeurtenis en soms keken we naar de weekwisseling en wat ons daarna te wachten stond. De titel van deze rubriek stalen we van het duo Van Kooten&De Bie.
In week 31 hadden we echt te doen met pluimveehouders die eieren moesten vernietigen en kippen ruimen omdat een dubieus bedrijf een effectief, maar illegaal en giftig middel gebruik had om de bedrijven schoon te maken. In dezelfde week zakte onze broek af van de duistere transfer van de Braziliaanse voetballer Neymar naar Paris Saint Germain. Er worden bedragen genoemd van 222 tot wel 500 miljoen Euro: belachelijk en gênant! (Op het onderwerp ‘voetbal’ zal ik trouwens nog wel eens terugkomen. Al was het alleen al omdat ik hoop dat Oranje zich niet plaatst voor het WK 2018 in Rusland.)
In de komende week gaat de kabinetsformatie weer van start. Deze uitzending van Koot&Bie laat zien dat er in de afgelopen 30 jaar niet echt veel veranderd is.  🙂

Fijne weekwisseling!

Mandala

Sinds enkele jaren zijn 1000-en volwassenen Nederlanders aan het kleuren geslagen. Enkele titels van inmiddels verschenen kleurboeken: Het 1e, 2e, 3e, enzovoorts t/m 8e echte kleurboek voor volwassenen; Het enige echte kleurboek voor volwassenen; Het enige echte Dikke Dames kleurboek voor volwassenen (tja, hoe verzin je het!). Veel van deze boeken worden gevuld met zogenaamde Mandala’s.
Sinds 1985 bestaat de Nederlandse Mandala-vereniging.  Zij is ontstaan, lees ik op hun site, uit enthousiasme en liefde voor het maken van mandala’s. Doel van de vereniging is het bevorderen van het meditatief vervaardigen van mandala’s. Het woord mandala komt uit het Sanskriet, een taal die behoort tot de Indische of Indo-Arische talen. De letterlijke vertaling van mandala is cirkel. De cirkel wordt gezien als een magische vorm. Het heeft geen begin en geen eind.
De mandala is een oervorm die we steeds weer tegenkomen in de kosmos, in de natuur en in de architectuur. Denk aan onze eigen aarde, de zon en de maan, bloemen of aan de vorm van sneeuwkristallen. Als je goed om je heen kijkt, zul je zelf nog wel meer mandala-vormen ontdekken. Door het tekenen van mandala’s kun je goed in contact komen met jezelf en daardoor innerlijke processen op gang brengen. Het biedt  een mogelijkheid om je los te maken van oude patronen en denkbeelden. Mandala’s maken kan een helende werking hebben en een creatieve ontwikkeling voor jezelf betekenen. Het maken of inkleuren van een mandala kan rustgevend zijn en je helpen te groeien en je innerlijke kracht te vinden. Voor het maken van mandala’s kun je gebruik maken van verschillende materialen en technieken. Bijvoorbeeld: borduren, tekenen, schilderen, vouwen, zandstrooien, weven enzovoort.

Ik heb niets met mandala’s. Wel met kleuren. Zodra ik mijn schetsboek van de lagere school gevonden heb, zal ik er een blog aan wijden. Het enige wat ik er echter sinds 1965 aan gedaan heb, is een grote doos kleurpotloden kopen: toen ik in de 70-er jaren in Kampen studeerde kon ik de verleiding niet weerstaan… Het enige wat ik sinds die tijd met die kleurdoos heb gedaan, is er af en toe bewonderend naar kijken. Tot ik vorige maand in het Zeeuwse land te smaak te pakken kreeg! Naast kleuren, sloeg ik zelfs aan het schilderen. Wat dat betreft zie je nog mijn kerkelijke achtergrond, vrijgemaakt gereformeerd: het is alles of niks. 🙂

Oudere berichten

© 2017 Pelgrims

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑