Anne is een naam die afgelopen week veel gezegd werd.
Podiumkunstenaar Herman van Veen heeft een dochter die Anne heet. Misschien ken je het liedje dat hij over haar schreef? Het heet: Anne.
Er waren mooie baby’s bij, maar niet zo lief als jij, Anne
Van al dat wit en zoveel licht gingen van schrik je oogjes dicht, Anne
Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren
Anne, je hebt nog heel wat voor de boeg, maak je geen zorgen
Daarvoor is het nog te vroeg, veel te vroeg.

De wereld is niet mooi… Zondagmorgen zeiden we dat tegen God, zo:
Wij verlangen naar een wereld waar vrouwen van 25 gewoon ’s avonds in de regen kunnen fietsen omdat ze dat leuk vinden. Een wereld, een land, een stad en dorp onze kinderen en kleinkinderen van 13, 9 of 3 jaar veilig kunnen spelen. Niet met een adder of een leeuw, Heer, dat komt later wel, maar met een bal of een skateboard.
De vriend van Anne Faber, haar ouders en familie, agenten, medewerkers van het Nederlands Forensisch Instituut, behandelaars in Den Dolder wisten ’t al, maar zagen ’t afgelopen week weer met eigen ogen: de wereld is niet mooi.
Wat verlangen wij naar een wereld zonder stoornissen, zonder kwaad en slechtheid. Gerafeld is het leven, ruwe rafels links en rechts…
Wie vol verdriet is, vol vragen en boosheid; wie zich verraden voelt, verlangt naar vrede, niet pas morgen, maar vandaag: bij u brengen we vreemden en bekenden, anderen en onszelf.
Samen bidden wij U: Heer, onze Heer, wij bidden U: verhoor ons!

Delen
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn