•  

Browsing the archives for the Medisch category

Ebola

Geen reacties
Maatschappij, Medisch

De ziekte grijpt nog altijd om zich heen in West- en Centraal-Afrika. Hoe erg is de epidemie? Drie vragen over ebola.

1. Wat is ebola?
Het is een zeer besmettelijke virusziekte die volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in 90 procent van de gevallen dodelijk is. De ziekte begint met koorts, keel- hoofd- en spierpijn en heeft een incubatietijd van tussen de twee dagen en drie weken. Ebola is een bloedkoorts: mensen die besmet zijn met het virus gaan bijvoorbeeld bloeden uit ogen, oren, mond. Het is een vreselijke ziekte, waarbij de patiënten lijden en sterven in stilte. De ziekte breekt meestal uit in afgelegen dorpjes in West- en Centraal-Afrika. Daar is een vleermuissoort drager van het virus, die dieren dragen het virus over aan andere wilde dieren, waardoor mensen ziek worden.

2. Waarom heet ebola ebola?
De ziekte is vernoemd naar een rivier in Congo. In een dorpje bij die rivier was in 1976 daar een uitbraak van het virus. Een tweede besmettingshaard was in dat jaar in Soedan.

3. Kun je genezen van ebola?
Er is geen medicijn, geen vaccinatie, geen behandeling voor de ziekte. Dat wil niet zeggen dat het altijd dodelijk is. Als de besmetting snel wordt opgemerkt, kan het aangepakt worden als iedere andere virusinfectie – de griep bijvoorbeeld. Dat wil zeggen: veel drinken, een combinatie van suikers en zouten toedienen en rusten. Verder is het belangrijk om te voorkomen dat het virus om zich heen grijpt, zoals het dat nu doet. Quarantaine is daarvoor een belangrijk middel: zorgen dat besmette patiënten niet in contact komen met gezonde mensen. Dat dit niet altijd succesvol is, blijkt wel uit de berichten dat ook artsen en hulpverleners besmet zijn geraakt. De ziekte is zo besmettelijk dat het virus zelfs bij de begrafenis van ebola-doden over kan slaan. (Uit: RTL-nieuws)

GEEF NU AAN:  PREVENTIEPROJECT  EBOLAVIRUS  in  LIBERIË (ZOA)!

Zaterdagmiddag (nog vlug ff opgevûh!)

Geen reacties
Maatschappij, Medisch

Zaterdag 4 oktober organiseert Hospice Dôme in de Kandelaarkerk in Amersfoort een jubileumsymposium. Dit symposium is bestaat uit een veelzijdig programma waarin 10 jaar palliatieve zorg in hospice Dôme vanuit diverse invalshoeken zal worden belicht met vaart, ernst en humor:

Datum is dus 4 oktober van 13.30 tot 18.00 uur. De kosten bedragen € 5,-
Opgeven via info@hospicedome.nl of 033-4601960.

Zaterdag 4 oktober organiseert Hospice Dôme in de Kandelaarkerk in Amersfoort een jubileumsymposium. Dit symposium is bestaat uit een veelzijdig programma waarin 10 jaar palliatieve zorg in hospice Dôme vanuit diverse invalshoeken zal worden belicht met vaart, ernst en humor:  Datum is dus 4 oktober van 13.30 tot 18.00 uur. De kosten bedragen € 5,- Opgeven via info@hospicedome.nl of 033-4601960.  Meer informatie via www.hospicedome.nl

Keek op de Week (4) – Een rondje

Geen reacties
Medisch, Verhalen

‘Ik ga even een rondje, hoor!’
Geen idee hoe vaak ik dit al geroepen heb… In Brazilië, toen ongeveer 14 jaren in Rotterdam en nu alweer 2,5 jaar in Bunschoten. Afgelopen week ook weer.
Aanvankelijk ging ik hardlopen in Parque São Lourenço in Curitiba, hoofdstad van de provincie Paraná. Meestal ‘s ochtends vroeg, altijd heerlijk fris en soms was het houten bruggetje zelfs wit, als de temperatuur zich een graadje onder het vriespunt had gewaagd.

Toen we naar Carambeí verhuisden, nam ik het rondje mee. Onze straat afdalend, de Avenida dos Pioneiros op richting kolonie. Bij de begraafplaats naar rechts, de Rua Tibagi. Vervolgens liepen we om de school naar beneden en omhoog richting de kerk, dan naar links terug naar de begraafplaats. Meestal liepen we elke dag 4 rondjes. ‘We’, want vaak ging Rik mee of één van de anderen. Eerst liepen we altijd hard; later wandelden we. En dat doe ik nog steeds. Als je zin hebt eens mee te lopen de komende week? Uit een interessante folder schreef ik iets over:

Wandelen is geweldig! Zet dagelijks een half uurtje je ene voet voor de andere en vet verdwijnt sneller dan wanneer je fanatiek gaat sporten. Het verlaagt tevens het risico op onder andere hartziekten en hersenbloedingen. En wandelen in de buitenlucht kan klachten als stress en neerslachtige gevoelens verminderen bij mensen met een depressie, vrouwen in de overgang en ouderen in het beginstadium van dementie. Als klap op de vuurpijl maakt het stoppen met roken ook gemakkelijker.

Fijne week!

Alpe d’HuZes (ook in de herhaling!)

Geen reacties
Maatschappij, Medisch

Naast finishplaats in de Ronde van Frankrijk vormt de Alpe d’Huez ook het decor voor Alpe d’HuZes, een wielerevenement waarbij L’Alpe d’Huez een aantal malen achter elkaar beklommen wordt om geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker. Het evenement draait op vrijwilligers en alle kosten worden door de deelnemers zelf gedragen. Alpe d’HuZes introduceert hiermee de term anti-strijkstokbeleid. Oftewel, van elke gedoneerde euro gaat er minimaal één euro naar het KWF/Alpe d’HuZes fonds.  

Vanwege het enorme succes heeft Alpe d’HuZes een eigen fonds ingesteld waaruit specifiek onderzoek wordt gefinancierd. Eerste speerpunt is een langjarig onderzoek, onder toezicht van KWF Kankerbestrijding, naar succesvolle revalidatie van kankerpatiënten. Dit vanuit de constatering dat er enorm veel kennis is van welke factoren het krijgen van kanker beïnvloeden en veel minder over welke factoren maken dat patiënten beter of minder goed met de ziekte kunnen leven. (Bron: Wikipedia)

Dit jaar doet ook Josina van de Groep mee.

Lees hier over haar motivatie en plannen én hoe je haar kunt steunen!

 

Alpe d’Huez (in de herhaling!)

Geen reacties
Maatschappij, Medisch

Opnieuw aandacht gevraagd voor Alpe d’HuZes!!!

Naast finishplaats in de Ronde van Frankrijk vormt de Alpe d’Huez ook het decor voor Alpe d’HuZes, een wielerevenement om geld in te zamelen voor KWF Kankerbestrijding. Vorig jaar was Jan van Diermen deelnemer. Dit jaar doet Josina van de Groep mee, evenals Jan lid van de Westerkerk in Bunschoten-Spakenburg (zie de blog van morgen!)

Alpe d’Huez is een wintersportoord in de Franse Alpen. Het ligt op 1860 meter hoogte, op de flanken van de berg Pic Blanc in het departement Isère en was 26 keer finishplaats in de Ronde van Frankrijk. De beklimming begint vanuit het dorp Le Bourg d’Oisans en telt 21 officieel genummerde haarspeldbochten, aflopend genummerd vanaf de voet naar de top. In elke bocht is een bord met info over de bocht geplaatst met vermelding van één of twee etappewinnaars op de Alpe d’Huez (de eerste winnaar is vermeld in bocht 21, met de 22e etappewinnaar is wederom begonnen in bocht 21).
De Nederlandse wielrenners waren in het verleden zeer succesvol op Alpe d’Huez. Bij de 26 aankomsten was acht maal een Nederlander de winnaar. De mythische uitstraling van de klim zorgt steeds voor veel publiek langs het traject. In 2011 zal de berg voor de 27e keer worden opgenomen in het routeschema van de Tour de France.  (Bron: Wikipedia)

In de zomers van de 70-er jaren deed ik vakantiewerk bij Norit in Amersfoort. ‘s Middags zochten m’n collega’s en ik altijd een rustig plekje. Rustig: niet al te druk werk én niet al teveel lawaai. Een plekje waar radio Tour de France goed te beluisteren was en we hoorden hoe Joop Zoetemelk en Hennie Kkkkkuiper als eersten de finish passeerden.

In Therapie (Paul)

Geen reacties
Medisch, Predikantschap, Televisie

Zojuist een indrukwekkende aflevering gezien van de NCRV-televisieserie In Therapie. Zes weken lang, vijf dagen per week, volgen we de praktijk van psychotherapeut Jonathan Franke. ‘s Maandags komt Paul bij Jonathan langs. Paul Westervoort, therapeut, is tijdelijk geschorst en moet tijdens zijn schorsing zelf op de bank plaatsnemen. In de loop van de maandagavondsessies wordt duidelijk wat er mis is gegaan in Pauls leven. Het gesprek van vanavond vond ik indrukwekkend. Vooral toen Paul tot de conclusie kwam dat hij er niet in geslaagd was van zijn eigen vader te houden. ‘Het had zo anders kunnen zijn… Ik had met mijn vader kunnen praten over m’n werk, over de kinderen…’.
‘En wat had je dan graag gewild dat je vader tegen je gezegd had?’, vroeg Jonathan.
‘Dat hij trots op me is!’
De sessie werd 10 minuten te vroeg beeindigd op voorstel van Jonathan. Misschien dat Paul zodoende nog op tijd bij zijn vader in het ziekenhuis zou kunnen zijn.
‘Hoezo op tijd? Mijn vader is dement en oud: dit overleeft hij niet!’
‘Misschien ben je op tijd om nog iets voor hem te voelen…’.

Indrukwekkend!
Wat werd er mooi en respectvol over een oude en zieke vader gesproken, die verre van volmaakt was.
Paul was overtuigend de falende therapeut, echtgenoot, vader en zoon.
Jonathan stelde vol inlevingsvermogen vragen die ertoe deden. 

Morgenavond komt Sascha.

Alpe d’HuZes

Geen reacties
Maatschappij, Medisch

Naast finishplaats in de Ronde van Frankrijk vormt de Alpe d’Huez ook het decor voor Alpe d’HuZes, een wielerevenement waarbij L’Alpe d’Huez een aantal malen achter elkaar beklommen wordt om geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker. Het evenement draait op vrijwilligers en alle kosten worden door de deelnemers zelf gedragen. Alpe d’HuZes introduceert hiermee de term anti-strijkstokbeleid. Oftewel, van elke gedoneerde euro gaat er minimaal één euro naar het KWF/Alpe d’HuZes fonds.  

Vanwege het enorme succes heeft Alpe d’HuZes een eigen fonds ingesteld waaruit specifiek onderzoek wordt gefinancierd. Eerste speerpunt is een langjarig onderzoek, onder toezicht van KWF Kankerbestrijding, naar succesvolle revalidatie van kankerpatiënten. Dit vanuit de constatering dat er enorm veel kennis is van welke factoren het krijgen van kanker beïnvloeden en veel minder over welke factoren maken dat patiënten beter of minder goed met de ziekte kunnen leven. Peter Kapitein is initiatiefnemer en ambassadeur van de stichting. (Bron: Wikipedia)

Eind 60-er, begin 70-er jaren was Jan van Diermen onze klasgenoot. Sinds die tijd hebben we elkaar nooit meer gezien. Al surfend kwam ik hem tegen op een racefiets. Hij traint namelijk om deze zomer mee te kunnen komen, die vreselijke berg op. Wil je weten hoe ‘t hem vergaat en op welke manieren je kunt helpen? Klik hier op zijn website en steun hem!

Een rondje (3-slot)

1 reactie
Medisch, Verhalen

In de loop van de ruim 20 jaar dat ik rondjes loop, hebben die rondjes steeds nadrukkelijker een plaats gekregen in mijn ‘wandelen met God’. 
Aan de protestants-christelijke Da Costaschool in Putten (Gld.) bewaar ik goede herinneringen. Het was een protestants-christelijke School met den Bijbel en dus heb ik daar ook Henoch leren kennen. Henoch was de man die zijn hele leven van 365 jaar wándelde met God en toen niet stierf, maar door God werd weggenomen. Henoch wandelde dus gewoon verder met God, ook na zijn dood, ik denk, tot op de huidige dag (Genesis5vs21-24).
Gelukkig kwam ik daar ruim vóór 2004 achter, want toen verscheen de Nieuwe Bijbelvertaling en leefde Henoch voortaan ‘in nauwe verbondenheid met God’. Ook mooi, want daarom gaat het ook tijdens mijn rondjes, maar wel jammer dat het wandelen verdween.
In Gods boek wándelen mensen tijdens hun leven: geweldig is dat! Petrus schrijft in zijn 1e brief een gedeelte waarboven de vertalers ‘de goede levenswandel’ gezet hebben. Op veel plaatsen is ook hier het wandelen verdwenen en is gewoon ‘leven’ geworden. Jammer, want zonder te wandelen is het vaak geen leven, voor mij althans.

Of we nu hollen of stilstaan, fietsen of met het vliegtuig opstijgen, zwemmen of in een hangmat luieren, thuis of achter de Bergse Plas, overdag of  ‘s nachts, altijd en overal mogen we wandelen met God. Léven in nauwe verbondenheid met Hem!
Dat vind ik vooral mooi, omdat dát niet veranderd is nadat wij mensen, bij God vandaan liepen.
Dat God met de mens en zijn vrouw door de tuin van Eden wandelde, als ‘s avonds de wind voor afkoeling zorgde, ja, dat was dáár (in wat wij ‘het paradijs’ noemen) en tóen (vóór wat wij ‘de zondeval’ noemen), maar dat God zich híer (in Rotterdam of waar je ook woont) en nú (in 2010, straks 2011, en in een zondige wereld) nog steeds tot een levenswandel met ons bereid is, dat is toch niet te geloven. Nee, dat vind ik inderdaad moeilijk te geloven.
Weet je wat mij dan enorm helpt?
Rondjes lopen!
Langs bloeiende bomen en met blauwalg besmet water. Door geruststellende stilte en langs opgewonden bellende trams. In de verste verte geen mens te zien is of tegen elkaar aanlopend in een drukke winkelstraat. Twee vrijende mensen die elkaar een kus geven of twee scheldende mensen die elkaar ernstige ziekten toewensen.
Wie bewust wandelt, kan enerzijds grote mooie en kleine mooie letters zien in Gods boek dat ‘wereld’ heet.  Wat van God niet gezien kan worden: zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, zie je toch en je zegt: Wat bent u groot!
Anderzijds zie je gebrokenheid en je zucht: Getver! Maar je hoort ook het zuchten naar de volmaaktheid. Want die kómt zeker: tot die hoop zijn we gered! (Romeinen8) Vraag dat maar aan Henoch…

Tijdens je wandeling kun je van alles en nog wat tegen God zeggen.
Of Hij ook wel eens iets terug zegt, vraag je.
Goeie vraag!