•  

Browsing the archives for the Bethelkerk category

Een gek voorstel?…

Geen reacties
Bethelkerk, Doop (2014-2015)

Onlangs mocht ik opnieuw water over mensen gieten, ‘dopen’ heet dat in de kerk.
Baby’s, kinderen, volwassenen: ik vind ‘t altijd weer een feest!
Doorgaans lees ik een formulier voor waarin de oorsprong en betekenis van de Doop uitgelegd wordt, maar deze keer was het in de Bethelkerk in Rotterdam-Overschie extra mooi. In plaats van naar dit formulier luisterden we samen naar het lied Doop van de groep Sela. In dit lied worden echt belangrijke dingen over de Doop gezongen en op zo’n indrukwekkende en ontroerende manier, dat ik zou willen voorstellen dit lied vaker te beluisteren of misschien samen te leren zingen. Is dat een gek voorstel?

Als gereformeerde christen zie ik natuurlijk ook direct gevaren, bijvoorbeeld: ‘Straks wordt het formulier helemaal niet meer voorgelezen!’ Nou, zo’n vaart zal het niet lopen, er zullen best ouders zijn die erg aan het vertrouwde formulier hechten. Prima! En als ‘t wel zo’n vaart loopt, wat is dan het probleem?!

DOOP

In het water van de doop,
zien wij hoe God zelf belooft,
dat zijn Naam voorgoed aan ons verbonden is.
Water dat getuigt en spreekt,
van de hoop die in ons leeft,
dat Gods liefde voor ons niet veranderd is.

Eén met Christus in zijn dood,
gaan wij onder in de doop,
overtuigd dat er bij Hem vergeving is.
Eén met Christus, ingelijfd,
staan wij op van schuld bevrijd,
in een leven dat voorgoed veranderd is.

Met de Heer begraven en weer opgestaan,
om voor Hem te leven, Jezus’ weg te gaan.
Uit het water van de doop,
putten wij geloof en hoop,
dat Gods trouw en liefde blijvend is.
Dat Gods trouw en liefde blijvend is.

In zijn lichaam ingelijfd:
Christus’ kerk die wereldwijd,
is geroepen om een beeld van Hem te zijn.
Mensen overal vandaan,
die de weg van Christus gaan,
om vernieuwd voor Hem te leven, vrij te zijn.

Reinig ons, vernieuw ons leven Heer.
Heilig ons, en vernieuw ons leven Heer.

Prijs de Vader, prijs de Zoon en heil’ge Geest!
Prijs de Heer met al wat leeft en adem heeft!
Wat een liefde, wat een hoop!
U verzegelt door de doop
dat ons leven bij U veilig is.
Dat ons leven bij U veilig is.

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (slot)

Geen reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

In contacten met jongeren merk ik dat sommigen die (via ouders of vrienden) nog een dun lijntje hebben met ‘de kerk’, wel bezig zijn met zingeving en religieuze activiteiten, maar steeds minder in de kerk verschijnen. Ze netwerken via het digitale web, hebben veel vluchtige contacten en vinden het moeilijk zich (langdurig) te binden. Ervaringen, ook in hun geloof, delen ze liever in allerlei sociale netwerken als Facebook en Twitter dan in een kerkgemeenschap.
Mijn tweede conclusie is daarom: Laten we serieus nadenken over aantrekkelijke manieren om jongeren bij de kerk te betrekken: (kleinschalige en grote) bijeenkomsten met eigentijdse muziek en aansprekende teksten; interactieve ontmoetingen met digitale voorbereiding/deelname, enzovoorts. Echter… willen deze activiteiten kans van slagen hebben, dienen ze m.i. onderdeel uit te maken van het sámen gemeente zijn (zie conclusie 1 van woensdag). Zolang jongeren niet duidelijk ervaren dat ze een volwaardige plek in de gemeente hebben, maar ‘geduld worden’ door ouderen (in elk geval in hun beleving), zullen ze zich niet echt verbonden (gaan) weten met de gemeente of groep. Het opleuken van kerkdiensten (op een tijdstip en een manier die ouderen niet leuk vinden, maar waarvan ze gelukkig geen last hebben) is geen antwoord. Het resultaat is vaak slechts een tijdelijke opleving (in levens van mensen en kerken).

Verder is mijn ervaring dat jongeren, als ze serieus genomen worden, een persoonlijk gesprek op prijs stellen, zeker ook als dat gesprek over geloof en twijfel, (on)zin van geloven, kerk en ontspanning gaat. Ouders en gezinsleden zijn hierin onmisbaar. Daarnaast kan een buddy, mentor of identificatiefiguur belangrijk zijn. M’n derde conclusie is dat in een totaalvisie op de hele gemeente, zowel het begeleiden van gezinnen als het zoeken naar- en opleiden/begeleiden van dergelijke ‘jeugdleiders’, prioriteit moet hebben.

Er zijn vast nog meer conclusies of ideeën en tips te geven? Reageer dan s.v.p.!

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (2)

2 reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

In 2010 werkte socioloog Joep de Hart mee aan het rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau, Wisseling van de wacht; generaties in Nederland. Volgens de Hart hoor je vaak dat ouders een vriendenkring of het internet aandragen als reden waardoor hun kind het geloof verloor. Maar, zegt hij, als je kind in een vriendengroep belandt en zich daardoor zo sterk laat beïnvloeden, is er vaak al een heel zwak geestelijk vloertje gestort door de ouders, waar hun kinderen dan vervolgens doorheen zakken. Volgens hem hebben kerken, scholen, vrienden en media wel degelijk invloed op het geloof. Maar die doet zich pas gelden na de basis die ouders hebben gelegd. De invloed die ouders op geloofsoverdracht van hun kinderen hebben, is doorslaggevend. Wie de geloofsoverdracht aan kerk en school overlaat, hoeft niet raar op te kijken als zijn kind op latere leeftijd afhaakt. Deze conclusie kan pijnlijk zijn voor ouders. De Hart voegt daarom toe dat dit niet wil niet zeggen dat, als kinderen het anders doen dan jij, je het per definitie verkeerd hebt gedaan.

Op basis van ruim 10 jaar waardenonderzoek onder 22.000 Nederlanders brengt Motivaction de ontwikkeling van de jongste generatie en hun opvoeders in kaart. De ‘grenzeloze generatie’ van jongeren tussen de 15 en 23 jaar leeft intens, gefascineerd door uiterlijk, kicks, status en netwerken. Ze zijn opgegroeid in vrijheid en voorspoed. Hun opvoeders hebben het forever young-ideaal (=altijd jong) omarmd, en opvoeden met gezag is taboe verklaard. Het belang van zelfbeheersing en het nemen van verantwoordelijkheid wordt gebrekkig overgedragen, met als gevolg een groeiende jeugdproblematiek waarin religie weinig of geen rol speelt.

Wat opvalt is dat seculiere- én christelijke onderzoekers de rol van ouderen (ouders en andere opvoeders) benadrukken, niet alleen in de 80-er jaren van de vorige eeuw maar ook in 2014.

De eerste conclusie lijkt mij voor de hand te liggen: Wil een kerk, gemeente of groep aandacht geven aan jongeren (en dat is zeker nodig en gewenst!) mag dat jongerenbeleid geen geïsoleerd gebeuren zijn, maar moet deel uitmaken van een totaalvisie op de hele gemeente, waarin aandacht is voor verschillende generaties en leeftijdscategorieën. Jongeren gaan niet pas op hun 18e deel uitmaken van een gemeenschap. Begeleiding moet een onderdeel zijn van een traject dat al bij hun geboorte begint en waarin gezin en ouders een centrale rol hebben.

- wordt vervolgd -

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (1)

Geen reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

Veel gereformeerde- en evangelische kerken, kringen en gemeenten worstelen al jaren met kerkverlating onder jongeren. Dat is bijzonder omdat het kerkelijk gebeuren steeds meer en beter op kinderen en jongeren lijkt te zijn ingesteld, denk aan kinderclubs, jeugdkampen, jongerendiensten, enzovoort. In 3 blogs wil ik over dit onderwerp nadenken. Misschien helpt ‘t iemand?

In 1985, al bijna 30 jaar geleden, verscheen Het lege testament. In deze doctoraalscriptie presenteerde prof.Piet van der Ploeg de resultaten van een onderzoek dat hij hield onder jonge kerkverlaters. Ik noem in eigen woorden dingen die mij opvielen.
Van der Ploeg noemde het jongerenprobleem van de kerk een mythe en alles wat er tegen ondernomen wordt zal mislukken, omdat het op die mythe gebaseerd is. De belangrijkste reden van kerkverlating is volgens hem: onverschilligheid. De kerk laat jongeren koud want kerk en geloof waren tijdens de opvoeding geen levende zaken. Bij de meeste jongeren uit het onderzoek werd er thuis (bijna) niet over gesproken.  Het christen-zijn bestond uit niet veel meer dan betekenisloze gewoonten en uiterlijkheden.  Zodra jongeren in andere verbanden gaan leven en uit huis gaan, schudden ze zo’n christelijke opvoeding van zich af.
Het is een misvatting dat de kerkverlating onder jongeren een jóngerenprobleem is. Er is niet zozeer iets aan de hand met de jongeren of tussen kerk en jongeren. Het probleem zit veel meer in ‘het christelijk-zijn’ van de kerk zelf, van gezinnen en ouderen. Volgens van der Ploeg kan een kerk die zich zorgen maakt over haar toekomst, beter aan zelfonderzoek doen dan op zoek te gaan naar oorzaken van kerkverlating en van alles te verzinnen om de betrokkenheid van jongeren te vergroten.

- wordt vervolgd -

Profetie (Je bent een Koning)?

Geen reacties
Bethelkerk, Geestesgaven, Maatschappij, Ontspanning - muziek, Predikantschap

Gods Geest geeft gelukkig geweldige gaven! Met ‘profetie’, één van zulke geestesgaven, kan ik moeilijk uit de voeten.
In een zwartgallige bui denk ik soms: Door het ‘profetie’ te noemen wil iemand gewoon meer gewicht geven aan zijn of haar eigen mening en die er doordrukken. Maar misschien mag ik er zonniger tegenaan kijken?
Ik voel me het veiligst bij wat Gods knecht Paulus eens opschreef: ‘… iemand die profeteert spreekt tot mensen, en wat hij zegt is opbouwend, troostend en bemoedigend.’ (1Korintiërs14:3) 
Toen ik vanmorgen een liedje hoorde, moest ik terugdenken aan een kerkdienst in 2007, zocht op wat toen gezegd werd en vond dit:
‘Hier staan straks 5 jonge mensen. Ze hebben nog lang niet even duidelijk voor ogen welke gaven zij gekregen hebben van de heilige Geest. Alhoewel… voor een deel hebben jullie dat al best ontdekt! Je zingt, weet alles van geluid, muziek, en je zult nog meer ontdekken bij jezelf! En je hebt misschien nog niet zo’n idee van welke gaven nodig zijn. Maar weet wel dát jullie bruikbaar zijn én nog meer gebruikt zullen worden. 
Via de vrucht en de gaven van Gods Geest zullen jullie bruikbare instrumenten zijn in de gemeente. Je mag er dus ook zo tegenaan kijken: God wil jullie en ons een voorschot geven op een nieuwe schepping. Die nieuwe schepping wordt stukje bij beetje realiteit, in de Bethelkerk of in welke andere gemeente jullie ooit nog eens lid zullen zijn, en zo ook in de maatschappij. Nieuw leven, een stuk hemel op aarde, de toekomst die vandaag al begint, dát krijgen wij te horen en te zien, vandaag en morgen en verderop in de toekomst.’
Klonken in 2007 ‘profetische’ woorden? Misschien wel. In ieder geval word ik vandaag opgebouwd, getroost en bemoedigd: de zon schijnt!

Liefde in soorten (preek 19)

Geen reacties
Bethelkerk, Preken

Preek 19 in de serie Wat is onze boodschap?
Thema: Liefde in soorten. 

Korte inhoud
Deze maand gaat ’t over LIEFDE. Vandaag gaat ‘t over: Liefde in soorten.
De bekendste soort is: eros. Eros is lichamelijke liefde. Iemand een kus geven, erotiek, geslachtsgemeenschap.
Tweede soort liefde is: philia. Philia is: vriendschap, betrokkenheid bij iets of iemand. Het Rode Kruis is een philantropische instelling. Philantropisch, daar zit philia in, menslievend. Je gáát helemaal voor iets of iemand! Philadelfia betekent: broederliefde.
Eros, philia en 3e soort: agapé. Wat is dat voor liefde? Ik wil 3 dingen uitleggen:
Wat is agapé-liefde? Welke invloed heeft agapé op eros en philia? En hoe krijg ik agapé-liefde?

Het preekmateriaal kun je hier downloaden.

Spreken en handelen in Zijn naam (preek 18)

Geen reacties
Bethelkerk, Preken

Preek 18 in de serie Wat is onze boodschap?
Thema: Spreken en handelen in Zijn naam. 

Korte inhoud
In het afgelopen seizoen hebben we met elkaar heel verdrietige dingen meegemaakt. Ik doel op de zondige manier waarop met een aantal kinderen is omgegaan. Zondig en dus heel schadelijk, vooral voor kinderen en hun ouders, voor ons allemaal. Hoe kunnen in de kérk zulke dingen nu toch gebeuren?!
Enerzijds is dat een begrijpelijke vraag, die ieder van ons zich wel eens gesteld zal hebben. Dat zonde nog zo’n macht kan zijn in ons leven, daar schrikken we van!
Anderzijds: Hoe naïef kunnen we zijn?! Want denken we nu echt dat wíj geen mensen van vlees en bloed zijn?! In de Heidelbergse Catechismus staat: ‘ónbekwaam tot énig goed en genéigd tot álle kwaad’. Dat geldt voor míj, voor jóu, voor óns, hier in de kerk en thuis.
Maar ja, goed, in de Catechismus staat er toch nog iets bij?! Ieder mens is ‘onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad ténzij… ténzij hij door de Geest van God wordt wedergeboren.’. Het móet dus inderdaad anders kunnen!
Hoe kan mijn leven ooit wat worden?! Daar gaat de preek over.

Het preekmateriaal kun je hier downloaden.

De gemeente: dáár…. (preek 20)

Geen reacties
Bethelkerk, Preken

Preek 20 in de serie Wat is onze boodschap?
Thema: De gemeente: dáár leer je agapé-en (als ‘t goed is…)!

Korte inhoud
In de Bijbel lezen we dat ook gewone mensenkinderen als jij en ik kunnen agapé-en. Onvoorwaardelijk er helemaal voor anderen kunnen zijn, zoals God ons agapét. Zulke liefde wordt namelijk door de heilige Geest in ons hart gezaaid even zeker als Jezus voor ons gestorven is (Romeinen5vs5-8).
Nu lukt het niet om zomaar van de ene dag op de andere te agapé-en. Agapé-en moet je oefenen. Waar?
Die oefenplek is: de christelijke gemeente, het lichaam van Christus.
Dat wil ik in deze preek duidelijk maken: de gemeente als oefenplaats, als trainingsveld om te leren agapé-en.

Het preekmateriaal kun je hier downloaden.