•  

Browsing the archives for the Leven uit de Bron category

Leven uit de Bron (3 – slot)

Geen reacties
Boeken, Leven uit de Bron, Westerkerk

Eerst kríjg je een Bron en dan wórd je een bron!
Wil je dat dat met je gebeurt? Dan moet je bij Jezus komen en drinken!
Bij Jezus komen en drinken heeft niet in de eerste plaats met ons verstand te maken: allerlei weetjes aangaande Jezus op een rijtje hebben. Bij Jezus komen en drinken doe je ook niet vooral met je handen, door van allerlei goeie dingen te dóen. Bij Jezus komen en drinken doe je allereerst en vooral met je hárt.
Je hoort de Here roepen en je geeft van harte antwoord. Hij kiest jou en jij kiest voor hem.
Je ziet zijn liefde en beantwoordt die met hartelijke weder-liefde. Jouw hart, ons hart ontmoet het hart van de Heiland en zo ontstaat om-gang, gemeenschap, betrokkenheid.
Amerikanen hebben daar zo’n mooi woord voor: ‘soul-mate’, ziele-broeder, ziele-zuster. Het is een broer, een zus, met wie je je ziel deelt. Dat is wat Jezus voor ons wil zijn en zo mogen wij met hem zijn! En vanuit die hart-tot-hart-relatie leren we ons hoofd, onze mond en handen en nog veel meer goed gebruiken.

Je begrijpt, het gaat dit jaar over veel meer dingen dan de Westerkerk als organisatie. Natuurlijk moeten er dingen georganiseerd worden: het gebouw moet afbetaald, de kerkenraad vergadert, afspraken moeten verbeterd worden, enzovoorts, enzovoorts. Maar waar het vooral om gaat is, dat wij samen een organisme zijn, namelijk het lichaam van Jezus Christus. Veel belangrijker dan de vraag: Aan welke kerk ben jij?, is de vraag: Ben jij verbonden met Jezus?

Leven uit de Bron (2)

Geen reacties
Boeken, Leven uit de Bron, Westerkerk

Jezus beschikt over lévend water. Daarmee bedoelt Hij de heilige Geest.
Dat levende water doet twee dingen.
Het lest de dorst van mensen.
Met ‘dorst’ bedoel ik dat mensen als jij en ik vragen hebben en zoeken naar antwoorden. Zoals die Samaritaanse vrouw: Wat is de zin van mijn leven? Wat is het doel? Zoals de Joden op het Loofhuttenfeest verlangen ook wij naar het echte leven.
Dat verlangen, zulke vragen komen vooral naar boven als ’t leven tegen zit. Zolang er geen problemen zijn, denk je misschien: Dorst, dorst, ik heb helemaal geen dorst?! Maar bij ziekte, bij onenigheid in de familie, als je je baan verliest, dan merk je dat zulke vragen, dat verlangen naar redding ook in jouw leven.
Op welke manier lest de heilige Geest die dorst diep in ieder mens?

De heilige Geest is lévend water: water dat léven geeft. Eeuwig leven, zegt Jezus tegen de Samaritaanse vrouw.
‘Eeuwig’ betekent: voor altijd, zonder einde. Heeft met tijd te maken, met kwantiteit: het leven dat Jezus door de Heilige Geest geeft, eindigt nooit. ‘Eeuwig leven’ is vooral een speciale kwalitéit van leven. Eeuwig leven=God kennen en de Here Jezus (Joh17vs3). Het is geen leven zonder problemen of verdriet, met enkel voorspoed en vreugde. Dat niet. Maar het is een leven dat de moeite waard is en zin heeft. Want je kent de Maker ervan die tegelijk aan het einde op je wacht en voor wie je dagelijks leven mag.
Dat echte leven met kwaliteitskeurmerk ontstaat doordat de heilige Geest ons volmaakt met Gods liefde. Echt vól maakt: lévend water borrelt omhoog, bruist, sprankelend en tintelend.
De heilige Geest wordt in de Bijbel steevast ‘uitgestórt’: neergeplonsd en mensen worden er mee volgegoten. Het is die goddelijke liefde die de leegte in elk mens kan vullen, zijn en haar verlangen beantwoorden. Mensen krijgen deel aan het echte leven zonder einde.
Enkelingen en groepen mensen die koortsachtig zoeken naar zin en doel van hun leven: iedereen mag komen tot Jezus en daar het antwoord vinden.
Het antwoord op de vraag waar je vandaan komt. Dat je door een onzichtbare, maar echt bestaande God gewild bent en gemaakt en geliefd.
Het antwoord op de vraag waarheen je onderweg bent: namelijk naar een volmaakt gaaf leven met die God. Elke dag ben je al bij hem en mag je leven in de warme zon van zijn liefde. (wordt vervolgd)

Leven uit de Bron (1)

Geen reacties
Boeken, Leven uit de Bron, Westerkerk

Gemeente-groei gebeurt slechts via geloofs-groei is een centraal zinnetje in het vorige blog.
Het zinnetje is, iets anders geformuleerd, de ondertitel van het boek Leven uit de Bron, geschreven door Ds.Marius Noorloos.  Zijn boek vormt de leidraad voor het Jaarthema in de Nederlands Gereformeerde Westerkerk te Bunschoten-Spakenburg.
De kerkenraad bestudeert het voor de toerustingsavonden, die gevolgd worden door een maandelijkse themapreek, die verwerkt worden tijdens gemeentebrede ontmoetingsavonden in najaar 2013 en voorjaar 2014.
Tijdens de startdienst in september lazen we over de Samaritaanse vrouw bij de waterput en  het volk Israël dat het Loofhuttenfeest vierde (Johannes 4vs1-18, 39-41; Johannes 7vs37-39).

Een vrouw heeft dorst, vreselijke dorst! Ze had zin in water, dat ook, maar ‘dorst’ betekent volgens mij vooral iets anders.
Een vrouw was in Jezus’ dagen een gebruiksartikel, werd vrijwel uitsluitend voor seks gebruikt werd.
Ze had weinig liefde ontvangen, en jullie weten: wie weinig liefde ontvangt, kan ook weinig liefde geven. Als je thuis niet merkt dat mensen van je houden, kun je het in de toekomst daar ook zelf moeilijk mee krijgen… Wie vroeger door z’n vader of moeder nooit geknuffeld is en gehoord heeft ‘Ik hou van je!’, moet dat later bij z’n eigen kinderen echt léren!
Een vrouw, en nog iets: Is ze een hoer, dat ze midden op de dag bij de bron zit?
In elk geval is ze heftig op zoek geweest en nog steeds op zoek naar ware liefde: Vijf mannen heb je gehad, zegt Jezus, en nummer zes is je man niet…
Wat was het doel van haar leven?? Had ‘t wel enige zin?! Ze voelde zich leeg, een onvervuld verlangen knaagde in haar binnenste. Haar reactie op Jezus’ woorden klinkt dorstig. Voelt ze dat bij hem antwoorden te vinden zijn?!
Tenminste, zo lees ik deze geschiedenis.
Jezus’ houding straalt bewogenheid uit, medelijden en ontferming. Hoewel zondares én vrouw én ook nog Samaritaanse, buigt Hij zich naar haar toe om haar dorst te lessen. Water biedt Hij aan. Levend water, dat voor eeuwig haar dorst lessen kan en bovendien haar, verdord mens, kan her-scheppen in een bruisende bron, een vrolijke fontein.

In Johannes 7 heeft een heel volk dorst. De Joden vieren het Loofhuttenfeest. Ze herdenken dan Gods bescherming tijdens de woestijnreis. Zo wonderlijk was dat! Hoe lang duurde die woestijnreis? 40 jaar! Al die tijd waren hun kleren en schoenen niet versleten… En onderweg regende het brood en spoot water uit rotsen.
Terugkijken dus en God danken. Ze keken ook vooruit. Blij met de laatste oogst, de wijnoogst, baden ze om zegen in de toekomst. Op de laatste, de 7e dag van het feest, het hoogtepunt, werd water gehaald uit de vijver van Siloam en in de tempel voor het altaar gegoten als teken van hun verlangen naar heil. Volk en land dorstten op het Loofhuttenfeest naar redding en bevrijding, beloofd bijvoorbeeld door Jesaja. Hij profeteerde over de dag dat Gods volk met vreugde water zou scheppen uit de bronnen van het heil (hfdst12).
Op die dag staat Jezus daar in Jeruzalem en roept: Indien iemand dorst heeft, hij kome tot Mij en drinke!
Vol liefde nodigt Hij dit dorstige volk uit hun hart aan hem te geven en zo het echte heil te vinden.

 Jezus Christus wil dorst lessen. Van personen én groepen. (wordt vervolgd)

Achteruitkijkspiegel

Geen reacties
Leven uit de Bron, Westerkerk

Vorige week dinsdag, 1 oktober 2013, beleefde ons weblog een herstart. Sinds die datum worden lezers op de hoogte gehouden van o.m. het jaarthema van de Nederlands Gereformeerde Westerkerk te Bunschoten-Spakenburg: Leven uit de Bron.
Om de draad niet kwijt te raken, kijk je vandaag in de achteruitkijkspiegel.

Op de toerustingsavonden in het voorjaar bleken wij, als kerkenraad, niet uit de voeten te kunnen met het begrip ‘randkerkelijkheid’. Om te bepalen wanneer een kerklid randkerkelijk is (of niet) worden criteria gebruikt die, naar ons idee, willekeurig, betwistbaar en moeilijk meetbaar zijn en ook aanleiding kunnen zijn tot vergissingen. Ons belangrijkste bezwaar is dat randkerkelijkheid vaak gezien wordt als organisatorisch probleem waarop beleid gezet moet worden. (Blog van 01-10-2013)
De gemeente van Christus is echter niet in de eerste plaats een organisatie (kerkgebouw-kerkenraad-structuur-afspraken), maar een organisme (lichaam-geloof-liefde-gemeenschap-gaven). Natuurlijk moeten allerlei zaken geregeld worden, maar de gemeente is vooral een lévend geheel, namelijk een gemeenschap van leerlingen.
‘Rand-kerkelijkheid’ gaat ten diepste over de vraag op welke manier de gemeente van Christus groeit. Gemeente-groei gebeurt slechts via geloofs-groei. Zowel ‘passieve’ als ‘actieve’ gemeenteleden worden geroepen om als leerlingen Jezus na te volgen. Kerkgang, kerkenwerk, levensstijl, enzovoorts, zijn onderdelen van die navolging en daarom belangrijk. (Blog van 02-10-2013)
Dit jaar ben ik niet naar de zomerconferentie van New Wine geweest, maar heb wel gehoord en gelezen over het thema.
De hoofdspreker, Mike Breen, schrijft ergens: Kerken in West-Europa hebben niet zozeer een missionair probleem (wat is onze uitstraling naar buiten?), niet zozeer een leiderschapsprobleem, een pastoraal- of jeugdprobleem, we hebben vooral een discipelschapsprobleem. Hij schrijft: Als wij discipelen, leerlingen, zouden maken, zoals Jezus dat deed, zouden we geen probleem hebben met onze plek in de maatschappij en het vinden van nieuwe leiders, met omzien naar elkaar en het jongerenwerk.
Dat laatste klinkt mij te stellig… Dat, als we maar leerlingen zouden maken als Jezus deed, de Westerkerk zou draaien als een tierelier. Dat is mij wat teveel van het goede. Maar afgezien daarvan denk ik dat hij wel de vinger op de zere plek legt. Leerling van Jezus worden, Jezus’ leerling zijn, discipelschap is inderdaad superbelangrijk! (Blog van 03-10-2013)
Op donderdag 07 november a.s. wordt een studiedag gehouden in Zeist over een nieuw boek van Sake Stoppels.
Locatie: Bijbelschool de Wittenberg – Zeist – Krakelingweg 10, 3707 HV Zeist
Tijden: Inloop vanaf 09.30u – Opening om 10.00u – Borrel vanaf 15.15u
Kosten: €25,- (inclusief een exemplaar van Oefenruimte)
Aanmelden: naam, adres en bankrekeningnummer naar aanmelden@boekencentrum.nl met als onderwerp ‘Studiedag 7/11’. (Blog 04 en 07-10-2013)

Genoeg achteruit gekeken… Vanaf morgen richten we onze blik weer naar voren!

 

07-11-2013 Oefening baart kerk (2)

Geen reacties
Boeken, Leven uit de Bron, Westerkerk

Programma

’s Ochtends luisteren we naar lezingen van Sake Stoppels en Henk de Roest. Daarna gebruiken we een moment van reflectie om wat we geleerd hebben om te zetten in een klein maar doelgericht plan.
Na de lunch is er in twee rondes de keuze uit vijf workshops:

1. Discipelen maken? Spreek een discipelschapstaal (Tjerk van Dijk – Teamleider coaching – Nederland Zoekt…)
Taal creëert cultuur. Taal bepaalt hoe je naar de wereld kijkt en hoe je daarmee omgaat. Het helpt in het creëren van “community”. In deze workshop leer je hoe een gemeenschappelijke taal binnen kleine groepen kan leiden tot een cultuur van discipelschap. Een cultuur van discipelschap waar je antwoord kunt geven op de vragen: wat zegt God tegen mij? En wat ga ik daarmee doen? Een cultuur waar je anderen helpt om te groeien in discipel-zijn en hoe zij weer anderen helpen om te groeien in discipelschap. We blijven niet bij theorie, we gaan het doen!

2. Weg van Leven; gids op de geestelijke weg (ds. Mariska van Beusichem en ds. Hester de Rivecourt).
Weg van Leven is een ‘mystagogisch’ project binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Het wil mensen helpen de aanspraak van God in hun leven te onderscheiden en erop te antwoorden door zich aan Gods hand toe te vertrouwen. Zo kan er een proces op gang komen van loslaten van de ‘ballast’ in je leven en tot leven komen in God. De workshop geeft inzicht in de opzet en methode van het project en laat iets proeven van een geestelijke oefening.

3. Een geïnspireerde kerkenraad (Hans Maat – Evangelisch Werkverband)
Actief voorgaan en drager zijn van een cultuur van discipelschap is het credo voor een nieuwe tijd. Zolang er meer leden worden begraven dan gedoopt hebben we als kerk immers een geweldige uitdaging. De habitus ‘op de winkel passen met de nodige apathie’ lijkt me daarom ongewenst. Maar hoe dan wel? Hoe vertalen we de boodschap dat ‘Het koninkrijk van God is aangebroken’? Nu al maakt God alle dingen nieuw. Dat klinkt als een klaroenstoot en zou hen die geestelijk leiding geven in de gemeente, de kerkenraad, in beweging moeten zetten. Als hoopvolle realist en christen zie ik wel een weg: een terugkeer naar de Bron van alle leven.

4. Een monastieke vorm van toewijding (Anita Stigter, Hans van der Meij en Egbert van der Stouw – bestuursleden de Spil). De Spil is een retraitehuis ‘tussen herberg en klooster’ waar vanuit zich de afgelopen 20 jaar een groeiende gemeenschap van Godzoekers heeft gevormd. Deze gemeenschap betreedt nu een nieuwe levensfase en gaat daarin op zoek naar nieuwe vormen van commitment, gebaseerd op monastieke bronnen. De workshop wil iets laten ervaren van wat De Spil is en met je doet en uitdagen tot meedenken over deze vorm van toewijding.

5. Van kerkgangers naar discipelen (Ron Becker – Lead pastor – Crossroads Rotterdam)
Een cultuur van discipelschap – waarin discipelen weer andere discipelen maken – botst flink met de meeste kerkculturen, ook met die van heel missionair gerichte kerken. Het vraagt anders kijken, anders prioriteiten stellen, anders keuzes maken en anders samen gemeente-zijn. Crossroads Rotterdam zit sinds 2 jaar in een transitieproces van een ‘attractional model’ naar missional communities. Tijdens dat proces werd ontdekt dat als missional communities duurzaam en vruchtbaar wilden zijn, een fundament van discipelschap en een cultuur van discipelen die discipelen maken cruciaal is. Hoe creëer je zo’n cultuur in een bestaande kerk en welke gevolgen heeft dat?

Na de workshops sluiten we af met een borrel.

(Bovenstaand bericht is afkomstig van: www.ea.nl)

07-11-2013 Oefening baart kerk (1)

Geen reacties
Boeken, Leven uit de Bron, Westerkerk

Momenteel is er binnen de kerken een groeiende aandacht voor discipelschap. Niet iedereen gebruikt dit woord, maar er wordt in brede kring gezocht naar wegen om te leren wat het betekent om leerling van Jezus Christus te zijn in onze tijd. Het verlangen missionair present te zijn binnen veel kerken blijkt als een boemerang te werken. De weg naar buiten vraagt om een weg naar binnen: wie zijn wij als gemeente en waarin zouden we ons moeten oefenen?

Aanleiding voor de studiedag is het verschijnen van het boek van VU docent Sake Stoppels, Oefenruimte. Gemeente en parochie als gemeenschap van leerlingen. Het boek zal worden gepresenteerd en becommentarieerd. Aansluitend verzorgen verschillende practici workshops waarin samen met de deelnemers concrete leertrajecten worden verkend en beoefend. De dagvoorzitter is Hans Maat, directeur Evangelisch Werkverband, en de dag wordt georganiseerd door: Uitgeverij Boekencentrum, Evangelische Alliantie, Evangelisch Werkverband en Protestants Centrum voor Toerusting en Educatie.

Locatie: Bijbelschool de Wittenberg – Zeist – Krakelingweg 10, 3707 HV Zeist
Tijden: Inloop vanaf 09.30u – Opening om 10.00u – Borrel vanaf 15.15u
Kosten: €25,- (inclusief een exemplaar van Oefenruimte)

Aanmelden: naam, adres en bankrekeningnummer naar aanmelden@boekencentrum.nlmet als onderwerp ‘Studiedag 7/11’.

(Wordt vervolgd)

(Bovenstaand bericht is afkomstig van: www.ea.nl)