•  

Browsing the archives for the Jongeren18+ (2014-2015) category

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (slot)

Geen reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

In contacten met jongeren merk ik dat sommigen die (via ouders of vrienden) nog een dun lijntje hebben met ‘de kerk’, wel bezig zijn met zingeving en religieuze activiteiten, maar steeds minder in de kerk verschijnen. Ze netwerken via het digitale web, hebben veel vluchtige contacten en vinden het moeilijk zich (langdurig) te binden. Ervaringen, ook in hun geloof, delen ze liever in allerlei sociale netwerken als Facebook en Twitter dan in een kerkgemeenschap.
Mijn tweede conclusie is daarom: Laten we serieus nadenken over aantrekkelijke manieren om jongeren bij de kerk te betrekken: (kleinschalige en grote) bijeenkomsten met eigentijdse muziek en aansprekende teksten; interactieve ontmoetingen met digitale voorbereiding/deelname, enzovoorts. Echter… willen deze activiteiten kans van slagen hebben, dienen ze m.i. onderdeel uit te maken van het sámen gemeente zijn (zie conclusie 1 van woensdag). Zolang jongeren niet duidelijk ervaren dat ze een volwaardige plek in de gemeente hebben, maar ‘geduld worden’ door ouderen (in elk geval in hun beleving), zullen ze zich niet echt verbonden (gaan) weten met de gemeente of groep. Het opleuken van kerkdiensten (op een tijdstip en een manier die ouderen niet leuk vinden, maar waarvan ze gelukkig geen last hebben) is geen antwoord. Het resultaat is vaak slechts een tijdelijke opleving (in levens van mensen en kerken).

Verder is mijn ervaring dat jongeren, als ze serieus genomen worden, een persoonlijk gesprek op prijs stellen, zeker ook als dat gesprek over geloof en twijfel, (on)zin van geloven, kerk en ontspanning gaat. Ouders en gezinsleden zijn hierin onmisbaar. Daarnaast kan een buddy, mentor of identificatiefiguur belangrijk zijn. M’n derde conclusie is dat in een totaalvisie op de hele gemeente, zowel het begeleiden van gezinnen als het zoeken naar- en opleiden/begeleiden van dergelijke ‘jeugdleiders’, prioriteit moet hebben.

Er zijn vast nog meer conclusies of ideeën en tips te geven? Reageer dan s.v.p.!

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (2)

2 reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

In 2010 werkte socioloog Joep de Hart mee aan het rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau, Wisseling van de wacht; generaties in Nederland. Volgens de Hart hoor je vaak dat ouders een vriendenkring of het internet aandragen als reden waardoor hun kind het geloof verloor. Maar, zegt hij, als je kind in een vriendengroep belandt en zich daardoor zo sterk laat beïnvloeden, is er vaak al een heel zwak geestelijk vloertje gestort door de ouders, waar hun kinderen dan vervolgens doorheen zakken. Volgens hem hebben kerken, scholen, vrienden en media wel degelijk invloed op het geloof. Maar die doet zich pas gelden na de basis die ouders hebben gelegd. De invloed die ouders op geloofsoverdracht van hun kinderen hebben, is doorslaggevend. Wie de geloofsoverdracht aan kerk en school overlaat, hoeft niet raar op te kijken als zijn kind op latere leeftijd afhaakt. Deze conclusie kan pijnlijk zijn voor ouders. De Hart voegt daarom toe dat dit niet wil niet zeggen dat, als kinderen het anders doen dan jij, je het per definitie verkeerd hebt gedaan.

Op basis van ruim 10 jaar waardenonderzoek onder 22.000 Nederlanders brengt Motivaction de ontwikkeling van de jongste generatie en hun opvoeders in kaart. De ‘grenzeloze generatie’ van jongeren tussen de 15 en 23 jaar leeft intens, gefascineerd door uiterlijk, kicks, status en netwerken. Ze zijn opgegroeid in vrijheid en voorspoed. Hun opvoeders hebben het forever young-ideaal (=altijd jong) omarmd, en opvoeden met gezag is taboe verklaard. Het belang van zelfbeheersing en het nemen van verantwoordelijkheid wordt gebrekkig overgedragen, met als gevolg een groeiende jeugdproblematiek waarin religie weinig of geen rol speelt.

Wat opvalt is dat seculiere- én christelijke onderzoekers de rol van ouderen (ouders en andere opvoeders) benadrukken, niet alleen in de 80-er jaren van de vorige eeuw maar ook in 2014.

De eerste conclusie lijkt mij voor de hand te liggen: Wil een kerk, gemeente of groep aandacht geven aan jongeren (en dat is zeker nodig en gewenst!) mag dat jongerenbeleid geen geïsoleerd gebeuren zijn, maar moet deel uitmaken van een totaalvisie op de hele gemeente, waarin aandacht is voor verschillende generaties en leeftijdscategorieën. Jongeren gaan niet pas op hun 18e deel uitmaken van een gemeenschap. Begeleiding moet een onderdeel zijn van een traject dat al bij hun geboorte begint en waarin gezin en ouders een centrale rol hebben.

- wordt vervolgd -

Jongerenprobleem in de kerk: een mythe? (1)

Geen reacties
Bethelkerk, Jongeren18+ (2014-2015), Maatschappij, Westerkerk

Veel gereformeerde- en evangelische kerken, kringen en gemeenten worstelen al jaren met kerkverlating onder jongeren. Dat is bijzonder omdat het kerkelijk gebeuren steeds meer en beter op kinderen en jongeren lijkt te zijn ingesteld, denk aan kinderclubs, jeugdkampen, jongerendiensten, enzovoort. In 3 blogs wil ik over dit onderwerp nadenken. Misschien helpt ‘t iemand?

In 1985, al bijna 30 jaar geleden, verscheen Het lege testament. In deze doctoraalscriptie presenteerde prof.Piet van der Ploeg de resultaten van een onderzoek dat hij hield onder jonge kerkverlaters. Ik noem in eigen woorden dingen die mij opvielen.
Van der Ploeg noemde het jongerenprobleem van de kerk een mythe en alles wat er tegen ondernomen wordt zal mislukken, omdat het op die mythe gebaseerd is. De belangrijkste reden van kerkverlating is volgens hem: onverschilligheid. De kerk laat jongeren koud want kerk en geloof waren tijdens de opvoeding geen levende zaken. Bij de meeste jongeren uit het onderzoek werd er thuis (bijna) niet over gesproken.  Het christen-zijn bestond uit niet veel meer dan betekenisloze gewoonten en uiterlijkheden.  Zodra jongeren in andere verbanden gaan leven en uit huis gaan, schudden ze zo’n christelijke opvoeding van zich af.
Het is een misvatting dat de kerkverlating onder jongeren een jóngerenprobleem is. Er is niet zozeer iets aan de hand met de jongeren of tussen kerk en jongeren. Het probleem zit veel meer in ‘het christelijk-zijn’ van de kerk zelf, van gezinnen en ouderen. Volgens van der Ploeg kan een kerk die zich zorgen maakt over haar toekomst, beter aan zelfonderzoek doen dan op zoek te gaan naar oorzaken van kerkverlating en van alles te verzinnen om de betrokkenheid van jongeren te vergroten.

- wordt vervolgd -