•  

Browsing the archives for the Doop (2014-2015) category

Twee kanten

Geen reacties
Doop (2014-2015), Westerkerk 2014-2015

Aan de ene kant is ‘t prachtig mooi dat hele volksstammen optrekken naar een doopdienst. Niet alleen familieleden tot in de zoveelste lijn, ook vrienden, kennissen en collega’s horen én zien dat met kleine baby’s een wonder gebeurt: Jan en Marietje waren ten dode opgeschreven, maar dankzij Jezus werden ze door het doodswater heen naar het leven getrokken. Gedoopte kinderen krijgen te horen wat Jezus zelf hoorde na zijn doop: Jij bent mijn geliefde kind! Ook zij worden omstraald door Gods licht en mogen als Jezus’ leerlingen op weg gaan, bewegwijzerd door Zijn woorden en Geest.
Op het moment van hun doop snappen kleine kinderen er nog niets van dat de rest van hun leven in het licht staat van met-Jezus-sterven-en-opstaan. Pas later in hun leven kunnen ze gaan begrijpen dat zij zelf ook Jezus’ hand moeten beetpakken. In de doop zegt Jezus ook: Pak mijn hand, want ik wilde jou levend uit het doodswater trekken! Ook om die reden is het mooi dat er zoveel mensen bij een doopdienst zijn: 100-en getuigen bidden samen of Jan en Marietje Jezus’ hand mogen gaan zien en beetpakken.

Ja, en nu een punt zetten en zeggen: Prachtig, prachtig zo’n doopdienst, en zoveel mensen!, en stiekem denken dat ‘t toch wel goed gaat met ‘de kerk’, dat is te kort door de bocht. Want hoe zit ‘t met al die volwassen aanwezigen tijdens een doopdienst? Pakken jij en ik serieus Jezus’ hand beet door ‘ja’ tegen hem te zeggen en hem dagelijks te vragen of Hij ons richting wil geven? Als we dat (nog) niet gedaan hebben, dwingt de doop van Jan of Marietje ons om vliegensvlug bij onszelf te rade te gaan. Want de donkere keerzijde van stralende redding is: achterblijven in het watergraf en door de golven overspoeld worden. De doop van jouw kind of neefje, zoon of dochter van je vriendin, klein- of achterkleinkind, stelt jou en mij voor de vraag: wat doe jij met je eigen doop? Die vraag is letterlijk van levensbelang!

Dood door verdrinking?

Geen reacties
Doop (2014-2015), Westerkerk 2014-2015

Hoe kan de doop van Jan en Marietje een feest zijn als ze eerst moeten verdrinken?
In het begin van onze jaartelling kwamen Joden bij hun landgenoot Johannes. Zijn bijnaam was ‘de doper’, dat is: de onderdompelaar (en dus niet: de besprenkelaar!). Zij erkenden hun zonden en schuld tegenover God en Hij sprak als Rechter het doodsvonnis over hun leven uit: dood door verdrinking. Johannes duwde mensen echt kopje onder in het water van de rivier. Daardoor werd duidelijk dat de doop inderdaad een verdrinkingsceremonie was.
Ook Jezus werd gedoopt door Johannes. Waarom eigenlijk? Jezus ‘kende’ geen zonde: deed nooit zonden, want was geen zondaar.
In zijn doop neemt Jezus al onze zonden op zich. Jezus wordt als Zondeloze tot Zondaar gemaakt, in onze plaats. Zijn kopje ondergaan in het water van de Jordaan wijst op zijn kruisdood, toen ging Hij helemaal kopje onder in Gods oordeel (Lucas12vs50). Zo overwon Hij zonde en ook de dood, want op de derde dag na zijn sterven komt Hij levend uit het graf.
Zo maakte Jezus van de doop van Jan en Marietje niet een ondergaan in het water, maar een doorgang door het water, van dood naar leven. De doop is een teken: door verdrinking sterven we met Jezus Christus en worden begraven met Jezus Christus, die voor ons kopje onder ging in Gods oordeel. De levensgevaarlijke zee met hoge golven is dankzij Jezus een waterbad geworden waarin onze zonden worden afgewassen. Zet dus maar vast extra stoelen klaar voor a.s. zondag, want het wordt echt feest! Ja, en toch… Toch is ‘t belangrijk nog eens goed na te denken! - wordt vervolgd -

Gezegend 2015!

Geen reacties
Doop (2014-2015), Westerkerk 2014-2015

Eigenlijk best lekker dat ‘t komende zondag geen Nieuwjaarsdag is! Omdat er dan kinderen gedoopt worden, zullen er stoelen bij moeten en had ik misschien wel meer dan 800 handen moeten schudden en een gezegend 2015 moeten wensen. Vanmorgen waren het er ‘gelukkig’ maar 50… Denk nu niet dat ik wanhopig gefrustreerd ben. Wel zit ik boordevol vragen. Ik noem er 1.
Waarom komen mensen massaal af op een verdrinkingsceremonie van een baby? Alhoewel, veel kerkgangers zijn gewend aan een paar druppels water en daar verdrinkt zelfs zo’n klein kindje niet in. Treffen ze een dominee die royaal met water is, want dopen is tenslotte onderdompelen en dat probeert hij zo echt mogelijk na te bootsen!, dan worden velen onrustig, vinden het grappig of gek of denken dat de dominee de aandacht op zichzelf wil vestigen. Kortom, er mankeert het een en ander aan kennis. Geen wonder dat hele volksstammen met het grootste gemak naar een doopdienst optrekken. Maar wie begrijpt en tot zich laat doordringen dat dopen=onderdompelen=verdrinken, krabt zich eerst eens achter de oren. Want de doopvont is niet een tropisch zwembad waar je relaxed ligt te zonnebaden, maar een diepe zee met hoge golven die je meesleuren de diepte in.
Moet ik dan maar niet naar de doop van kleine Jantje of Marietje gaan? Jawel! De doop is een schitterend feest: zet maar vast extra stoelen klaar. Maar je begrijpt pas goed wat er gebeurt, als je beseft dat Jantje en Marietje verzopen gaan worden. - wordt vervolgd -

Een gek voorstel?…

Geen reacties
Bethelkerk, Doop (2014-2015)

Onlangs mocht ik opnieuw water over mensen gieten, ‘dopen’ heet dat in de kerk.
Baby’s, kinderen, volwassenen: ik vind ‘t altijd weer een feest!
Doorgaans lees ik een formulier voor waarin de oorsprong en betekenis van de Doop uitgelegd wordt, maar deze keer was het in de Bethelkerk in Rotterdam-Overschie extra mooi. In plaats van naar dit formulier luisterden we samen naar het lied Doop van de groep Sela. In dit lied worden echt belangrijke dingen over de Doop gezongen en op zo’n indrukwekkende en ontroerende manier, dat ik zou willen voorstellen dit lied vaker te beluisteren of misschien samen te leren zingen. Is dat een gek voorstel?

Als gereformeerde christen zie ik natuurlijk ook direct gevaren, bijvoorbeeld: ‘Straks wordt het formulier helemaal niet meer voorgelezen!’ Nou, zo’n vaart zal het niet lopen, er zullen best ouders zijn die erg aan het vertrouwde formulier hechten. Prima! En als ‘t wel zo’n vaart loopt, wat is dan het probleem?!

DOOP

In het water van de doop,
zien wij hoe God zelf belooft,
dat zijn Naam voorgoed aan ons verbonden is.
Water dat getuigt en spreekt,
van de hoop die in ons leeft,
dat Gods liefde voor ons niet veranderd is.

Eén met Christus in zijn dood,
gaan wij onder in de doop,
overtuigd dat er bij Hem vergeving is.
Eén met Christus, ingelijfd,
staan wij op van schuld bevrijd,
in een leven dat voorgoed veranderd is.

Met de Heer begraven en weer opgestaan,
om voor Hem te leven, Jezus’ weg te gaan.
Uit het water van de doop,
putten wij geloof en hoop,
dat Gods trouw en liefde blijvend is.
Dat Gods trouw en liefde blijvend is.

In zijn lichaam ingelijfd:
Christus’ kerk die wereldwijd,
is geroepen om een beeld van Hem te zijn.
Mensen overal vandaan,
die de weg van Christus gaan,
om vernieuwd voor Hem te leven, vrij te zijn.

Reinig ons, vernieuw ons leven Heer.
Heilig ons, en vernieuw ons leven Heer.

Prijs de Vader, prijs de Zoon en heil’ge Geest!
Prijs de Heer met al wat leeft en adem heeft!
Wat een liefde, wat een hoop!
U verzegelt door de doop
dat ons leven bij U veilig is.
Dat ons leven bij U veilig is.

Leve de Doop!

Geen reacties
Doop (2014-2015)

Meestal duurt een zwangerschap 9 maanden.
Alle tijd om de babykamer in te richten, geboortekaartjes te ontwerpen,
het nieuws te delen met familie en vrienden en…
om vast na te denken over (de betekenis van) de doop!

Wacht niet tot vlak voor de geboorte, maar meld je zo spoedig mogelijk aan. Beide (toekomstige) ouders worden verwacht.  Opgaven bij dominee Martin of pastor Erik. Als je om (dringende) reden niet mee kunt doen, wil je dat dan ook doorgeven?

De volgende data zijn: maandag 8 en 15 september 2014 (20.00-21.30 uur – Westerkerk)
(zondag 14 en 21 december 2014/20.15-21.45 uur/Westerkerk)

“Twee avonden gingen vooraf aan de doopzondag, één avond kwam erna. (…) De drie avonden verliepen zeer geanimeerd en aan het einde zeiden meerdere deelnemers dat ze het jammer vonden dat het al weer was afgelopen. Drie doopouders meldden zich daarom aan bij een gesprekskring van jonge mensen in de gemeente. Ze waren wezenlijke zaken op het spoor gekomen en wilden die niet meer laten liggen.”,  schrijft Sake Stoppels in zijn boek Oefenruimte.