•  

Browsing the blog archives for oktober, 2015

Mag ik dan bij jou?

Geen reacties
Preken (Middagdienst) 2015-2016

Als IS-strijders dichterbij komen,
en als ik dan moet schuilen…
Als er kanker komt,
en als ik dan bang ben…
Zondagmiddag wil ik iets zeggen over 4 fundamentele angsten: angst om gebrek te lijden, om iets of iemand te verliezen, om niet opgewassen te zijn tegen het leven, en angst voor onbekende, vreselijke situaties. Mijn verhaal gaat ook over de manieren waarop we (niet) met onze angst omgaan. Naast lofprijzing zal er ruimte zijn voor verwerking van wat je gehoord hebt. Na afloop: koffie en limo, ontmoeting, plek om stil te zijn, te praten of te bidden.

Zondag 25 oktober 2015 – 16.00 uur

Welkom in de Westerkerk – van der Duyn van Maasdamlaan 6, BunschotenSpakenburg

Kwaad-aardig…

Geen reacties
Preken (Series) 2015-2016

Soms denk ik gewend te raken aan de bakken ellende en verdriet die over ons worden uitgestort. Televisiebeelden van slachtoffers ver weg, huilende kinderen, in elkaar gekreukelde bejaarden, lichamen zonder armen en benen… Vluchtelingen heel dichtbij, in ons dorp, onze straat… Ernstige ziekte sluipt levens en lichamen van vrienden binnen… Maar ja, elke dag is ‘t wel ergens raak, dus ligt gewenning op de loer.
Maar diep in mijzelf, in m’n hoofd, m’n hart, weet en voel ik dat al die pijn en gebrokenheid, al dat onrecht en leed aan mij knagen en proberen mij van binnen te bezetten als een groeiend gezwel, waarvan ik zeker weet dat ‘t kwaad-aardig is.

Zondagmorgen 11 oktober klinkt in de Westerkerk weer die eeuwenoude vraag:
Wat is het enige houvast waar jij je aan vastgrijpt, tijdens je leven en als je sterft?
Mijn enige zekerheid is: Ik ben het eigendom van Jezus Christus!
Hij bewaart mij zo, dat zonder de wil van mijn hemelse Vader geen haar van mijn hoofd kan vallen…

Misschien wil je 3 stukjes uit de bijbel lezen?
Johannes 10vs27-30 (over liefdevolle goddelijke samenwerking).
Matteüs 10vs28-31 (over vallende haren).
Lucas 12vs22-32 (over ‘Vader, die het koninkrijk heeft willen schenken’).

zondag 11 oktober 2015 – 09.30 uur – doopdienst
van der duyn van maasdamlaan 6 – bunschoten spakenburg

De toekomst is al begonnen!

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

Gods eeuwige plan
wordt in de tijd gerealiseerd
en in de toekomst voltooid.
‘Lieve vrienden, we zijn nu al kinderen van God. Wat we later zullen zijn, weten we nog niet. Maar we weten wel dat we op Jezus zullen lijken als Hij terugkomt. Dan zullen we hem zien zoals Hij is, de hemelse Christus.’ (1Johannes3vs1)

In de toekomst, als Hij terugkomt op de wolken en Gods Koninkrijk, zijn nieuwe wereld, de hele kosmos zal vullen, zal Jezus Christus zich aan ons laten zoals Hij is. Wij zullen zijn grootheid en glorie, zijn glans en majesteit.
Het gevolg zal zijn dat wij Jezus’ heerlijkheid zullen weerspiegelen. Het beeld van God in ons zal in die toekomst voor 100% hersteld worden. Hoe we er precies uit zullen zien, weet Paulus niet, maar dàt we compleet nieuwe mensen zullen worden, daarvan is hij overtuigd. Gods kinderen die sprekend lijken op hun oudste broer en zo ook op hun hemelse Vader.
En wat ontdekken we nú? Ik zal ’t je zeggen!
Zowel in jouw en mijn leven van elke dag als in het gemeenteleven van de Westerkerk begint Gods nieuwe samenleving.
Gods nieuwe wereld, de mensheid van de toekomst, begint namelijk vandáág al, hier en nu. De kerk is een plaats waar het nieuwe leven wordt geoefend. Jij en ik en onze kerkgemeenschap worden klaargemaakt voor de toekomst, als we echt helemaal, voor 100% op Jezus zullen lijken.
Hoe Jezus eruit ziet, horen we in de volgende Groeidienst, op 1 november, zo God wil. Hoe we dat nieuwe leven kunnen oefenen, persoonlijk en samen, horen we op 6 december.
In de blogs van deze week wilde ik dit graag duidelijk maken:
God heeft ieder van ons en ons allemaal samen geroepen, uitgekozen en bestemd om op Jezus te gaan lijken. Dat is God van plan, daar verlangt Hij naar. Dat plan wil Hij vandaag en morgen, dat wil Hij in ons leven realiseren. Zodat Gods nieuwe samenleving, zijn nieuwe wereld op aarde al gaat ontstaan, zoals in de hemel.

Wat een bevalling!

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

Op Jezus gaan lijken gaat niet van het ene moment op het andere, niet van de ene dag op de andere, zelfs niet van het ene jaar op het andere. Trek er maar een heel leven voor uit! Want er moet aan jou en mij en onze gemeente heel veel verbouwd worden…
De vrucht van Geest staat tegenover een lange, lange lijst negatieve dingen. In Galaten 5 noemt Paulus al die slechte dingen ‘werken van het vlees’, ‘alles wat onze eigen wil teweegbrengt. Slechtheid die in ieder mens zit en er op allerlei rotte manieren uitkomt: verboden seks, ruzie, jaloezie, comazuipen, vijandschap, kwaadsprekerij, noem maar op. Paulus schrijft aan mensen in Galatie die zich van God noch gebod iets hadden aantrokken en toen tot geloof gekomen waren, dus dan begrijpen we: hun vroegere leven was bar en boos geweest. Misschien vinden we onszelf nog wel meevallen. Ach, laten we ons maar niks verbeelden.
Paulus zou ook best aan u, jou en mij, en aan de gemeente van de Westerkerk kunnen schrijven wat hij eens schreef aan die christenen in Galatië:  Kinderen, zolang Christus geen gestalte in u krijgt, doorsta ik telkens weer barensweeën om u. (4:19) Paulus kijkt naar die Galaten en ziet hoe moeizaam zij veranderen. Ze hebben zich van alle slechtheid en zonde omgekeerd naar God en nu wil Christus in hen gestalte krijgen. Dat is immers Gods plan, dat zij op Jezus gaan lijken en zo weer Gods afbeelding zullen zijn. Maar dat is een geboorteproces. Wat een bevalling! Paulus lijdt eronder…
Maar er is wel sprake van vooruitgang! Paulus schreef aan christenen in Korinte: Wij allen zullen méér en méér door de Geest van de Heer naar de luister van dat beeld worden veranderd. Wij veranderen in nieuwe mensen, wij gaan steeds meer lijken op onze hemelse Heer. Daar zorgt de heilige Geest voor. (2Korinte3vs18)

Gods eeuwige plan wordt in de tijd gerealiseerd. Dat wil ook zeggen: in jouw levenstijd. Net zoals je lichaam groeit en zich ontwikkelt in de periode tussen geboortedag en sterfdag, zo mogen u en ik en jij groeien als opnieuw geboren kinderen van God, in de periode tussen wedergeboorte en sterven.
Als je je dat realiseert, wordt christen-zijn heel spannend.
Want… op welke manier zal God jóu omvormen en Jezus zichtbaar maken?
Op welke manier zal hij Christus gestalte geven in onze gemeente?
Hoe zal Jezus hier zichtbaar worden?
Als je dat tot je laat doordringen, ja, dan ga je hier natuurlijk niet zitten omdat ’t weer zondag is of omdat ’t zo hoort of omdat je vorige week niet geweest bent. God is iets met jóu van plan, met òns! (wordt vervolgd)

Gods eeuwige plan…

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

‘Wie hij al van tevoren heeft uitgekozen,
heeft hij er ook van tevoren toe bestemd
om het evenbeeld te worden van zijn Zoon,
die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters.’ (Romeinen8vs29)

Gods plan is een reddingsplan. God wil alles op alles zetten om de mensheid, om zijn schepping, om hemel en aarde inclusief jij en ik, te verlossen en te bevrijden. Hij wil alles en iedereen, en ons dus ook, redden van de zonde, de dood en de duivel.
Wat wil dat concreet zeggen voor ons leven van elke dag? Dat God onze zonden vergeeft en we later in de hemel komen? Ja, dat ook. Alleen houdt Gods reddingsplan veel meer in.
Volgens Paulus heeft God van te voren, we mogen dat lezen als: van eeuwigheid, mensen uitgekozen en ertoe bestemd ‘om het evenbeeld te worden van zijn Zoon’. God wilde niet dat zijn enige natuurlijke Zoon enigst kind zou blijven. God wilde dat Jezus de oudste van een enorm gezin zou worden. Broers en zussen die sprekend lijken op hun oudste broer Jezus, en zo op hun hemelse Vader. Want die enige natuurlijke Zoon, Jezus, lijkt als twee druppels water op zijn Vader.
Dáártoe zijn u, jij en ik persoonlijk geroepen en daartoe uitgekozen, ertoe bestemd om op Jezus te gaan lijken en zo op God zelf! Daartoe zijn wij ook sámen uitgekozen en geroepen en bestemd, om als gemeente van de Westerkerk Jezus te weerspiegelen en zo God in de hemel op aarde zichtbaar te maken.

Dat eeuwige plan maakte God in het allereerste begin al duidelijk. God zei: Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken. God schiep de mens als zijn evenbeeld, mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. (Gen1vs26-27)
Toen de mensheid naar God niet luisterde, een eigen weg ging, brak die spiegel in scherven. Toch viel Gods eeuwige plan toen niet in duigen. God stuurde zijn Zoon naar onze aarde. Die Zoon was mens zoals God bedoelde. Wie Mij gezien heeft, zei Jezus, heeft de Vader gezien. In Jezus is die spiegel van God weer hersteld. En nu wil God iedereen die in geloof Jezus volgt, door de heilige Geest in spiegels veranderen. Dat heet: her-schepping, nieuwe schepping.

Ik denk dat christen-zijn heel mooi wordt, en heel spannend, als we dit eeuwige plan van God ontdekken. Als je je realiseert: God heeft mij uitgekozen, geroepen met het doel dat ik op Jezus ga lijken. Daar verlangt God naar als Hij naar onze gemeente kijkt, om alles weer te herstellen. Wie zich dat realiseert, mag heel veel verwachten! (wordt vervolgd)

Een andere manier van geloven

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

Vermindert in kerkelijke gemeenten en kringen de belangstelling voor kerk, Bijbel en christelijke levensstijl (en misschien ook voor God en geloof)? In elk geval zijn er gelovigen die zich bezorgd maken: wat zijn de oorzaken, kan iemand  plannen maken om het tij te keren, verzin een list!?
Hoe goed analyses en plannen ook zijn, het is volgens mij ook  belangrijk na te denken over onze manier van geloven.

Veel christenen (wij!) zijn gewend na te denken over ons geloof (en levensstijl) vanuit (gehoorzaamheid aan) Gods geboden. Geboden richten zich van buiten af op daden. Ik noem een concreet voorbeeld. Een echtpaar is lid van ‘onze’ kerkelijke gemeente, maar je ziet ze eigenlijk nooit, niet op zondag in de kerkdienst, niet bij een activiteit door de week. Ze staan op de ledenlijst, geven (misschien) een financiële bijdrage en krijgen het kerkblad in de bus. Dan krijgen ze een kindje. Dat wordt gedoopt. Mensen zeggen: Hoe kan dat nu?! Je ziet ze nooit in de kerk!
Kijk wat er gebeurt… Mensen denken vanuit een gebod. Dit gebod: als je lid bent van een kerk, moet je ook meedoen. Zo hoort dat, zo zijn onze manieren. Kerklid zijn en niet meedoen kàn niet, hóórt niet, màg niet, niet van ons, want niet van God. En ook: als je niet meedoet, waarom wil je dan wel je kind laten dopen?!

We kunnen ook denken vanuit deugden. In de Bijbel lezen we dat God door middel van de heilige Geest 9 positieve karaktertrekken (‘deugden’) wil laten groeien, zowel in ieder mens persoonlijk, als in Zijn gemeente: liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. (Galaten5vs22-23)
Gods plan is om van jou en mij en van ons samen liefdevolle mensen te maken, die geduldig en vriendelijk, vol geloof en zachtmoedigheid met anderen omgaan. Bijvoorbeeld met die ouders… Je ziet ze nooit in de kerk en daarom zoek je ze op en vraagt naar hun zwangerschap en pasgeboren kindje, naar hun werk en interesses (en misschien ook naar hun geloof, of ze ’t misschien moeilijk vinden in de kerk enzo).

Begrijp je dat dat een andere manier van geloven is?!
In plaats van een ander te beoordelen op grond van geboden die van buitenaf komen, zoek je vanuit je hart een ander op om hem of haar Gods plan duidelijk te maken. Want die ander heeft waarschijnlijk nog nooit gehoord dat ie door God is uitgekozen om op Jezus te gaan lijken. Maar ja, om dat een ander uit te leggen, moet ’t eerst mijzelf duidelijk zijn.
(Want diep in mij kriebelt een vraag: Er moeten toch ook régels zijn in Gods huis(gezin), in de kerk mag toch niet zomaar van alles en nog wat?!… Ik ben vast niet de enige die deze vraag voelt kriebelen! Kriebelen?! De vraag borrelt, bruist, steekt! Ik moet mezelf echt dwingen om deze vraag te parkeren. Eerst verder nadenken over Gods plan!)
(wordt vervolgd)

Preekverwerking: primeur!

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

Zondagavond 4 oktober 2015 mocht ik Groeidienst 1 van het nieuwe seizoen leiden. Alle kerkgangers van de Westerkerk kregen, zoals gebruikelijk, bij de ingang een zogenoemde Luisterwijzer uitgereikt, met een samenvatting van de preek. Na de dienst werd, met een kopje koffie of thee, in een kring verder gepraat over de preek. Voor de eerste keer, een primeur dus!
Ik vond het een te gekke ervaring…
Niet alleen vanwege het aantal deelnemers (17, als ik goed geteld heb), ook vanwege de sfeer. Iedereen probeerde zich van begin tot eind de gemaakte afspraken te herinneren:
- Meningen, gedachten, ervaringen, gevoelens, enzovoort, mochten gedeeld worden; niemand zou commentaar leveren of in discussie gaan, hoogstens een verduidelijkende vraag stellen.
- Iedereen zou proberen bij het onderwerp te blijven.
- Niemand móest iets zeggen, gewoon luisteren mocht ook.
- Persoonlijke dingen zouden binnen de kring blijven.

Ook in de Westerkerk lijkt de belangstelling voor kerk, Bijbel en christelijke levensstijl (en misschien ook voor God en geloof?) minder te worden. Het kerkbezoek lijkt af te nemen, het lijkt moeilijker mensen bij kerkenwerk te betrekken, jongeren vliegen alle kanten uit behalve naar catechisatie, enzovoort, enzovoort.
Enerzijds werd dit herkend. Er zou sprake zijn van groeiende desinteresse, niet alleen voor de kerk, ook zelfs voor het geloof en God. Hoewel dit in alle leeftijdscategorieën lijkt te gebeuren, werden vooral gesprekken met jongeren over deze onderwerpen als ‘steeds moeizamer’ ervaren.
Anderzijds bestaat ook een positief beeld: misschien dat mensen minder hebben met ‘het instituut kerk’ en ‘activiteiten op zondag’, zoekt (en vindt!) een aantal van hen toch geloofsverdieping en – groei bij door-de-weekse activiteiten buiten de kerk.

Voor die zorgwekkende desinteresse wordt allerlei oorzaken genoemd, zoals: mensen hebben (te) veel geld omhanden; door Internet ontdekken ze dat de wereld groter is dan het Spuiplein; jongeren trekken zich niet veel meer aan van wat hun ouders of grootouders zeggen, sociale controle verdwijnt.
Ook allerlei plannen worden uitgedacht om het tij te keren: speciale programma’s voor jongeren; extra aandacht voor gezinnen, praatavonden over werkdruk en geldbesteding, e.d.
Van al die analyses kunnen we best veel leren en plannen kunnen we in praktijk brengen. Toch denk ik dat we ’t daarmee niet redden. Volgens mij is het belangrijk na te denken over onze manier van geloven. (wordt vervolgd)