•  

Preekverwerking: primeur!

Geen reacties
Preken (Groeidiensten+Preekverwerking 2015-2016)

Zondagavond 4 oktober 2015 mocht ik Groeidienst 1 van het nieuwe seizoen leiden. Alle kerkgangers van de Westerkerk kregen, zoals gebruikelijk, bij de ingang een zogenoemde Luisterwijzer uitgereikt, met een samenvatting van de preek. Na de dienst werd, met een kopje koffie of thee, in een kring verder gepraat over de preek. Voor de eerste keer, een primeur dus!
Ik vond het een te gekke ervaring…
Niet alleen vanwege het aantal deelnemers (17, als ik goed geteld heb), ook vanwege de sfeer. Iedereen probeerde zich van begin tot eind de gemaakte afspraken te herinneren:
- Meningen, gedachten, ervaringen, gevoelens, enzovoort, mochten gedeeld worden; niemand zou commentaar leveren of in discussie gaan, hoogstens een verduidelijkende vraag stellen.
- Iedereen zou proberen bij het onderwerp te blijven.
- Niemand móest iets zeggen, gewoon luisteren mocht ook.
- Persoonlijke dingen zouden binnen de kring blijven.

Ook in de Westerkerk lijkt de belangstelling voor kerk, Bijbel en christelijke levensstijl (en misschien ook voor God en geloof?) minder te worden. Het kerkbezoek lijkt af te nemen, het lijkt moeilijker mensen bij kerkenwerk te betrekken, jongeren vliegen alle kanten uit behalve naar catechisatie, enzovoort, enzovoort.
Enerzijds werd dit herkend. Er zou sprake zijn van groeiende desinteresse, niet alleen voor de kerk, ook zelfs voor het geloof en God. Hoewel dit in alle leeftijdscategorieën lijkt te gebeuren, werden vooral gesprekken met jongeren over deze onderwerpen als ‘steeds moeizamer’ ervaren.
Anderzijds bestaat ook een positief beeld: misschien dat mensen minder hebben met ‘het instituut kerk’ en ‘activiteiten op zondag’, zoekt (en vindt!) een aantal van hen toch geloofsverdieping en – groei bij door-de-weekse activiteiten buiten de kerk.

Voor die zorgwekkende desinteresse wordt allerlei oorzaken genoemd, zoals: mensen hebben (te) veel geld omhanden; door Internet ontdekken ze dat de wereld groter is dan het Spuiplein; jongeren trekken zich niet veel meer aan van wat hun ouders of grootouders zeggen, sociale controle verdwijnt.
Ook allerlei plannen worden uitgedacht om het tij te keren: speciale programma’s voor jongeren; extra aandacht voor gezinnen, praatavonden over werkdruk en geldbesteding, e.d.
Van al die analyses kunnen we best veel leren en plannen kunnen we in praktijk brengen. Toch denk ik dat we ’t daarmee niet redden. Volgens mij is het belangrijk na te denken over onze manier van geloven. (wordt vervolgd)

Reageer ook!

XHTML: U kunt de volgende codes gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>